ЛЕДЭРЫ́Н (ад ням. Leder скура),

тканіна (міткаль) ці папера з аднабаковым афарбаваным нітрацэлюлозным пакрыццём, якія імітуюць скуру. Выкарыстоўваюць пераважна на кніжныя пераплёты.

т. 9, с. 187

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

acetate [ˈæsɪteɪt] n.

1. chem. ацэта́т (соль воцатнай кіслаты)

2. ацэта́тная ткані́на

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кашу́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кашулі. Кашульная тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каламя́нка, ‑і, ДМ ‑нцы, ж.

Густая моцная льняная тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крэто́н, ‑у, м.

Густая баваўняная ўзорыстая тканіна для абіўкі мэблі.

[Фр. cretonne.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

люстры́н, ‑у, м.

Уст. Шарсцяная ці паўшарсцяная тканіна з глянцам.

[Фр. lustrine.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мараке́н, ‑у, м.

Тканіна са штучнага шоўку, падобная на крэпдэшын.

[Фр. marocain — мараканскі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

муслі́н, ‑у, м.

Тонкая баваўняная ці шаўковая тканіна палатнянага перапляцення.

[Фр. mousseline, ад назвы іракскага горада Масул.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыпс, ‑у, м.

Моцная тканіна палатнянага перапляцення ў дробны рубчык.

[Фр. reps.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

са́ржа, ‑ы, ж.

Тканіна для падкладкі з дыяганальным перапляценнем нітак.

[Фр. serge.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)