мармы́шка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑шак; ж.
Адлітая са свінцу штучная прынада для лоўлі рыбы; разнавіднасць блясны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фрыкадэ́лька, ‑і, ДМ ‑льцы; Р мн. ‑лек; ж.
Клёцка, галачка з сечанага мяса ці рыбы, звараная ў булёне.
[Ням. Frikadelle.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
«ЛЮ́БАНЬ»,
доследны рыбгас. Створаны ў 1967 у г. Любань Мінскай вобл. як рыбакамбінат «Любань», з 1988 сучасная назва. «Л.» — поўнасістэмная гаспадарка (забяспечвае поўны цыкл вырошчвання рыбы ад ікры да таварнай прадукцыі), мае сажалкі матачныя, нераставыя, мальковыя, вырошчвальныя, зімавальныя і нагульныя агульнай пл. больш за 3000 га. Вытв. магутнасць прадпрыемства па выпуску таварнай рыбы 1740 т за год. Вырошчваюць карпа (97%),таўсталобіка, амура, сярэбранага карася, шчупака. Рыбгас мае бетонныя і земляныя рыбнікі, дзе ўтрымліваецца штогод да 200 т рыбы, што забяспечвае яе пастаўкі ў продаж у зімовы перыяд.
т. 9, с. 394
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
балы́к
(цюрк. balyk = рыба)
прасоленая і правяленая або правэнджаная спінная частка чырвонай рыбы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэфраста́цыя
(ад дэ- + англ. frost = мароз)
размарожванне харчовых прадуктаў (мяса, рыбы і інш.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
steak [steɪk] n. кава́лак мя́са або́ ры́бы (для смажання); біфштэ́кс;
fillet steak біфштэ́кс з вы́разкі;
rump steak рамштэ́кс, се́чаная катле́та
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
прыко́рм, ‑у, м.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыкормліваць — прыкарміць.
2. Тое, чым прыкормліваюць. Прыкорм для жывёлы. Прыкорм для рыбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэснаво́дны, ‑ая, ‑ае.
1. З прэснай вадой. Прэснаводнае возера. Прэснаводны басейн.
2. Які водзіцца, жыве ў прэснай вадзе. Прэснаводныя рыбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ры́ба, ‑ы, ж.
Вадзяная пазванковая з непастаяннай тэмпературай цела жывёліна, звычайна пакрыта луской; дыхае жабрамі і мае плаўнікі. Марская рыба. Драпежная рыба. / у знач. зб. І рэчка ёсць. А рыбы, рыбы! Вось дзе, Антось брат, пажыў ты бы! Колас. — Адтуль, адтуль заходзь — там самая рыба ходзіць. Лынькоў. // Мяса гэтай жывёліны; ежа, прыгатаваная з яе. Рыба пад марынадам. Заліўная рыба.
•••
Лятучыя рыбы — рыбы, якія выскокваюць з вады і могуць трымацца некаторы час у паветры, ратуючыся ад драпежных рыб.
Біцца як рыба аб лёд гл. біцца.
Ні рыба ні мяса — пра чалавека, які не мае характэрных індывідуальных якасцей; ні тое, ні сёе.
У каламутнай вадзе рыбу лавіць гл. лавіць.
Як рыба ў вадзе — добра, прывольна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драпе́жны, -ая, -ае.
1. Які корміцца жывёламі (пра звяроў, птушак і пад.).
Д. звер.
Драпежныя рыбы.
2. перан. Прагны, поўны імкнення авалодаць кім-, чым-н., захапіць што-н., а таксама такі, што выражае такое імкненне.
Драпежная натура.
Д. погляд.
|| наз. драпе́жнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)