аналіза́тар, ‑а,
1. Прылада, пры дапамозе якой робіцца аналіз складаных рэчываў, з’яў і пад.
2. Сукупнасць органаў (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аналіза́тар, ‑а,
1. Прылада, пры дапамозе якой робіцца аналіз складаных рэчываў, з’яў і пад.
2. Сукупнасць органаў (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rozrodczy
rozrodcz|yПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
szczątkowy
szczątkow|y1. рэшткавы, астаткавы;
2. рудыментарны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
mowny
mown|y1. гаваркі;
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
арганагра́фія
(ад орган + -графія)
раздзел біялогіі, які вывучае і апісвае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
брыжэ́йка
(ад брыжы)
складка брушыны, якой унутрыбрушныя
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
канстытуі́раваць
(
устанаўліваць, вызначаць склад, змест чаго
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
нефры́дыі
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АЎТАТРАПІ́ЗМ [ад аўта... + трапізмы(ы)],
здольнасць раслін самаадвольна выраўноўваць восевыя
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
палавы́
палавы́я
палавы́я зно́сіны Geschléchtsverkehr
палава́я спе́ласць Pubertät
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)