круцёлка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж. (разм.).

1. Назва розных прыстасаванняў, прадметаў, якія круцяцца.

2. Легкадумная, ветраная жанчына.

|| прым. круцёлачны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крэо́л, -а, мн. -ы, -аў, м.

Нашчадак першых іспанскіх і партугальскіх каланізатараў у Лацінскай Амерыцы.

|| ж. крэо́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак.

|| прым. крэо́льскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

свісцёлка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж. (разм.).

1. Духавы народны музычны інструмент у выглядзе дудкі, зроблены з дрэва або чароту.

2. Тое, што і свістулька.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мя́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

1. Машына для размякчэння якой-н. сыравіны (скур і інш.) з мэтай далейшай апрацоўкі.

2. Тое, што і церніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адсы́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн.лак; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адсылаць — адаслаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арыгіна́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн.лак; ж.

Жан. да арыгінал (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільнамя́лка і льнамя́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн.лак; ж.

Машына, якой мнуць лён.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільнотрапа́лка і льнотрапа́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн.лак; ж.

Машына для трапання лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільноцерабі́лка і льноцерабі́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн.лак; ж.

Машына для цераблення лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільночаса́лка і льночаса́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн.лак; ж.

Машына для часання лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)