акура́тнасць ж. Genáuigkeit f -, Pünktlichkeit f - (пра час); Sáuberkeit f - (пра вопратку і г. д.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
лу́шчыцца
1. (пра скуру) sich schúppen;
2. (пра бабы, фасолю і г. д.) plátzen vi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
мастацтвазна́вец м., мастацтвазна́ўца м., ж. Kúnstwissenschaftler m -s, - (пра мужчыну), Kúnstwissenschaftlerin f -, -nen (пра жанчыну)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
удаўство́ н. Wítwenschaft f -, Wítwenstand m (пра жанчын);Wítwerschaft f -, Wítwertum n -s (пра мужчын)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
усемяры́х прысл. (пра асоб рознага полу або пра наз. ніякага роду) zu síeben, zu síebent
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
утраі́х прысл. (пра асоб рознага полу або пра наз. ніякага роду) zu dritt, zu dréien
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
цёзка м., ж. разм. Námensvetter m -s, -n (пра мужчыну); Námensschwester f -, -n (пра жанчыну)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Пагадненне пра эвакуацыю беларускага насельніцтва з тэрыторыі Польшчы і польскіх грамадзян з тэрыторыі БССР (1944) 2/216; 12/707, 708
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ка́зка, -і, ДМ -зцы, мн. -і, -зак, ж.
1. Апавядальны твор вуснай народнай творчасці або літаратурны твор пра выдуманых асоб і падзеі, пераважна з удзелам чарадзейных фантастычных сіл.
Беларускія народныя казкі.
Казкі народаў Усходу.
2. Выдумка, няпраўда, мана.
Усё гэта — казкі.
◊
Бабскія казкі — беспадстаўныя нагаворы.
Казка пра белага бычка (разм., неадабр.) — пра бясконцае паўтарэнне аднаго і таго ж з самага пачатку.
|| памянш. ка́зачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (да 1 знач.).
|| прым. ка́зачны, -ая, -ае (да 1 знач.).
К. жанр.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зялёны, -ая, -ае.
1. Колеру травы, лісця.
Зялёная тканіна.
Зялёная фарба.
2. Пра колер твару: бледны, з зямлістым адценнем (разм.).
З. твар.
3. Які мае адносіны да расліннасці, які складаецца, зроблены з зелені (у 2 і 3 знач.).
Зялёныя насаджэнні.
З. корм.
4. Недаспелы, няспелы.
Зялёныя яблыкі.
Журавіны яшчэ зялёныя.
5. перан. Нявопытны з прычыны маладосці.
З. падлетак.
Молада-зелена (пра нясталую, нявопытную моладзь).
◊
Зялёная вуліца — ужыв. як сведчанне таго, што шлях для транспарту свабодны, святлафоры адкрыты; таксама перан.: пра бесперашкоднае праходжанне чаго-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)