Verbum

áufzwängen vt

1) (j-m) навя́зваць (каму-н.)

2) напіна́ць; наця́гваць

3) адчыня́ць з сі́лай

Hémmnis n -ses, -se ця́жкасць, перашко́да, то́рмаз;

j-m ~se beréiten рабі́ць перашко́ды каму́-н.

náchdichten II vt (D)

1) во́льна пераклада́ць (вершы)

2) склада́ць ве́ршы (у перайманне каму-н.)

Absolutión f -, -en юрыд. апраўда́нне

2) дарава́нне грахо́ў;

j-m ~ ertéilen дарава́ць каму́-н. віну́

Spénde f -, -n ахвярава́нне, узно́с, дар (für A – на што-н., an A – каму-н.)

Veráchtung f -

1) пага́рда

2) грэ́баванне, занядба́нне;

j-n mit ~ stráfen адказа́ць [адплаці́ць] каму́-н. пага́рдай

verbíeten* vt забараня́ць;

j-m den Mund ~ забараня́ць каму́-н. гавары́ць;

Éintritt verbóten! увахо́д забаро́нены!

versílbern vt

1) пасерабры́ць

2) жарт. прадава́ць;

j-m die Hände ~ даць ха́бар каму́-н.

vórstellig a:

bei j-m ~ wérden пада́ць зая́ву [ска́ргу] каму́-н., увайсці́ з хада́йніцтвам куды́-н.

zúerkennen* vt (j-m)

1) прысу́джваць (узнагароду каму-н.)

2) прызнава́ць (за кім-н. права)