ГРА́ВІС (ад лац. gravis цяжкі),
1) тон складоў у стараж.-грэч. мове, які характарызуецца адсутнасцю павышэння голасу. Супрацьпастаўляецца акуту.
2) Від націску ў швед. мове, пры якім склад, што ідзе за складам з асноўным націскам, мае слабы пабочны націск; рух тону пры гэтым характарызуецца як сыходна-ўзыходны.
3) Дыякрытычны знак (`), які абазначае ў франц. мове ступень адкрытасці галосных: pére.
т. 5, с. 382
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАДЗЕ́МНЫ ЛЁД,
лёд у тоўшчы мёрзлых горных парод і грунтоў у абласцях пашырэння шматгадовамёрзлых парод. Вылучаюць першасны П.л., які ўтвараецца ў працэсе прамярзання рыхлых адкладаў (лёд-цэмент) і другасны, які крышталізуецца з вады і вадзяной пары ў шчылінах (жыльны лёд), у порах і пустотах (пячорны лёд) або ўтвараецца на зямной паверхні і перакрываецца асадкавымі пародамі (пахаваны лёд).
т. 11, с. 496
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
неўміру́чы, -ая, -ае.
1. Які жыве вечна, не паддаецца смерці.
Н. народ.
2. Які застаецца назаўсёды ў памяці людзей.
Н. подзвіг.
|| наз. неўміру́часць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паве́траны, -ая, -ае.
1. гл. паветра.
2. Які адносіцца да паветраплавання і авіяцыі.
П. флот.
Паветраныя зносіны.
3. Які прыводзіцца ў рух паветрам.
Паветраная помпа.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падсправазда́чны, -ая, -ае.
1. Які выдаецца з умовай справаздачы.
Падсправаздачныя грошы.
2. Які абавязаны рабіць справаздачу.
Падсправаздачная асоба.
|| наз. падсправазда́чнасць, -і, ж. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
палахлі́вы, -ая, -ае.
Які лёгка палохаецца, усяго баіцца; які выражае спалох.
П. позірк.
Палахліва (прысл.) азірацца.
Палахлівыя цені (перан.; мітуслівыя, дрыготкія).
|| наз. палахлі́васць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
замо́рскі, -ая, -ае (уст.).
1. Які знаходзіцца за морам, за граніцай або прывезены адтуль.
Заморскія краіны.
2. Пра гандаль: які вядзецца з заграніцай.
З. гандаль.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
застая́лы, -ая, -ае.
1. Які доўгі час прастаяў, не рухаўся.
З. конь.
2. Які страціў свежасць ад працяглай нерухомасці.
Застаялая вада.
|| наз. застая́ласць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
імпульсі́ўны, -ая, -ае (кніжн.).
1. Які мае адносіны да імпульсу.
Імпульсіўныя рухі.
2. Які дзейнічае пад уплывам раптоўных імпульсаў.
І. чалавек.
|| наз. імпульсі́ўнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акасцяне́лы, -ая, -ае.
1. Які ператварыўся ў косць, зацвярдзелы.
А. храсток.
2. перан. Які страціў гнуткасць, здольнасць развівацца; застылы.
А. погляд.
|| наз. акасцяне́ласць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)