Verbum

Про́ся ’папрашайка’ (навагр., З нар. сл.; капыл., Нар. словатв.). Да прасіць, як, напрыклад, мя́мля < мя́мліць. Параўн. Слаўскі, SP, 1, 60 (аб актыўнасці суф. ‑а пры ўтварэнні экспрэсіўных назоўнікаў м. р.).

Пхі́мкаць ’румзаць, хныкаць’: тімкае дзіця (ТС; слонім., Нар. словатв.), тынькаты ’тс’ (пін., Нар. лекс.), параўн. укр. тикати, тенькати, тикати ’тс’. Паводле Смаль–Стоцкага (Приміт., 170), дзеясловы ўтвораны ад “прыродных выгукаў”.

Ракішэ́тнік ’грыб рашэтнік’ (пруж., Сярж.–Яшк.; Нар. словатв.): “Ракішэтнік адзначана ў мове старэйшага пакалення, маладыя замест яго кажуць рашэтнік” (Нар. словатв.), што, аднак, не дае падстаў лічыць ракішэтнік першаснай формай.

Караве́нькі ’брудны’ (Нар. словатв.). Гл. каравы.

Ка́рчык ’гестка’ (Нар. сл.). Няяснага паходжання.

Ква́рціна ’кварта’ (Нар. словатв.). Гл. кварта.

Кво́ленечкі ’кволы’ (Нар. словатв.). Гл. кволы.

Ке́льзы ’цуглі’ (Нар. словатв.). Гл. келзы.

Ке́ца ’няўмека’ (Нар. лекс.). Гл. кецала.

Клон ’паклон’ (Нар. сл.). Гл. кланіць.