даве́рыць, давяра́ць

1. (аказаць давер) ánvertrauen vt;

даве́рыць каму-н атрыма́ць што-н. j-n zur Inempfángnahme bevóllmächtigen;

2. (перадаць пад чыю-н адказнасць) beáuftragen vt, bevóllmächtigen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

інтэрв’ю н. Ínterview [-vju:] n -s, -s;

эксклюзі́ўнае інтэрв’ю Exklusívinterview n;

даць каму-н. інтэрв’ю j-m ein Interview gében*;

узя́ць у каго-н. інтэрв’ю j-n interviewen [-´vju:ən] vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

надава́ць​I

1. разм. (даць нейкую колькасць) (in gróßen Méngen) gében*;

надава́ць каму-н. даручэнняў j-m viele Áufträge ertéilen [gében*];

2. разм. (пабіць) schlagen* vt, prügeln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

садзе́йнічаць béitragen* vi (чаму-н. zu D); fördern vt;

садзе́йнічаць таму́, каб … dázu béitragen, dass …;

садзе́йнічаць каму-н. у чым-н. j-m in etw. (D) behílflich sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уе́сці

1. etw. éssen* können;

на жаль, я не магу́ ўе́сці гэ́ту стра́ву léider kann ich díese Spéise nicht éssen;

2. разм. (сказаць непрыемнае каму-н.) stícheln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

усміха́цца lächeln vi;

усміха́цца каму-н. j-m zúlächeln; j-n ánlächeln;

усміха́цца чаму-н. belächeln vt; schmúnzeln vi (дабрадушна);

кры́ва ўсміха́цца saúer lächeln;

з’е́дліва ўсміха́цца féixen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

asystować

незак.

1. komu, przy czym суправаджаць каго; прысутнічаць пры чым;

2. komu przy czym дапамагаць каму ў чым; асісціраваць каму ў чым;

3. komu старацца заваяваць чыю прыхільнасць; заляцацца да каго;

asystować kobiecie — аказваць знакі ўвагі жанчыне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

léihen* vt

1) (D) пазыча́ць (што-н. каму-н.)

2) (von D) пазыча́ць (у каго-н.)

3):

j-m séinen Béistand ~ прыйсці́ каму́-н. на дапамо́гу;

j-m sein Ohr ~ вы́слухаць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórzeichnen vt

1) (j-m) пака́зваць, як малява́ць (каму-н. што-н.)

2) (j-m) ука́зваць (каму-н.), павуча́ць (каго-н.);

j-m sein Verhálten ~ інструктава́ць каго́-н., як сябе́ паво́дзіць

3) абазнача́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

положи́ться (понадеяться) паспадзява́цца (на каго, на што); (доверить) даве́рыць (каму, чаму); (довериться) даве́рыцца (каму, чаму), зда́цца (на каго, на што); (быть уверенным) быць упэ́ўненым (у кім, у чым);

я напра́сно положи́лся на него́ я дарэ́мна паспадзява́ўся на яго́;

я целико́м положи́лся на него́ я ца́лкам даве́рыўся яму́;

на его́ слова́ нельзя́ положи́ться яго́ сло́вам не́льга давяра́ць;

положи́тесь на меня́ даве́рцеся мне;

на меня́ мо́жете положи́ться ва мне мо́жаце быць упэ́ўнены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)