Verbum

даве́рыць, давяра́ць

1. (аказаць давер) ánvertrauen vt;

даве́рыць каму-н атрыма́ць што-н. j-n zur Inempfángnahme bevóllmächtigen;

2. (перадаць пад чыю-н адказнасць) beáuftragen vt, bevóllmächtigen vt

усміха́цца lächeln vi;

усміха́цца каму-н. j-m zúlächeln; j-n ánlächeln;

усміха́цца чаму-н. belächeln vt; schmúnzeln vi (дабрадушна);

кры́ва ўсміха́цца saúer lächeln;

з’е́дліва ўсміха́цца féixen vi

інтэрв’ю н. Ínterview [-vju:] n -s, -s;

эксклюзі́ўнае інтэрв’ю Exklusívinterview n;

даць каму-н. інтэрв’ю j-m ein Interview gében*;

узя́ць у каго-н. інтэрв’ю j-n interviewen [-´vju:ən] vt

насалі́ць

1. sálzen vt;

2. (гуркоў і г. д.) éinsalzen vt;

3. разм. перан. (каму-н.) j-m etw. éinbrocken, j-m Únannehmlichkeiten beréiten, j-m Scháden zúfügen

ната́цыя​^I ж. разм. (настаўленне, павучанне) Verwéis m -es, -e, Stráfpredigt f -, -en; Stándpauke f -, -n;

◊

чыта́ць ната́цыі каму-н. j-m die Leviten [-´vi:-] lesen*; éine Stráfpredigt hálten*

садзе́йнічаць béitragen* vi (чаму-н. zu D); fördern vt;

садзе́йнічаць таму́, каб … dázu béitragen, dass …;

садзе́йнічаць каму-н. у чым-н. j-m in etw. (D) behílflich sein

каршэ́нь м. разм. Geníck n -(e)s, -e;

◊

даць [натаўчы́] каму-н. у каршэ́нь j-m eins ins Geníck verpássen;

атрыма́ць у каршэ́нь разм. eins auf den Déckel kríegen

надава́ць​^I

1. разм. (даць нейкую колькасць) (in gróßen Méngen) gében*;

надава́ць каму-н. даручэнняў j-m viele Áufträge ertéilen [gében*];

2. разм. (пабіць) schlagen* vt, prügeln vt