◎ Пнаць ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Пнаць ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
падпо́лле, -я,
1. Памяшканне пад падлогай, падвал.
2. Арганізацыя, грамадскія групы, якія дзейнічаюць тайна ад улад, а таксама сама дзейнасць у такіх арганізацыях, групах.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зала́дзіць², -джу, -дзіш, -дзіць;
1. Паўтараючыся, гаварыць адно і тое ж.
2. Пачаць зацяжна
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самалю́бнасць, ‑і,
Тое, што і самалюбства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Джґаць ’біць, муштраваць’, ’сячы (пра ападкі)’, ’хутка
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
entgégengehen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
fórtdürfen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
widerstréiten
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
сма́рка / пусти́ть (пойти́, идти́) на сма́рку пусці́ць (пайсці́,
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сопу́тствовать
1. спадаро́жнічаць; (идти вместе)
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)