жрэц, жраца,
1. Свяшчэннаслужыцель язычніцкіх рэлігій, які спраўляў богаслужэнне і абрад ахвярапрынашэння.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жрэц, жраца,
1. Свяшчэннаслужыцель язычніцкіх рэлігій, які спраўляў богаслужэнне і абрад ахвярапрынашэння.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АРЫ́ЙЦЫ,
арыі, індаеўрапейскія плямёны, што ў 4—3-м тысячагоддзях да нашай эры насялялі стэпавую зону паўднёва-ўсходняй Еўропы (паводле іншых звестак — Поўдзень Сярэдняй Азіі і прылеглую да яго тэрыторыю Іранскага плато). Размаўлялі на мове, якая была ранняй формай санскрыту. У канцы 2-га тысячагоддзя да нашай эры. Арыйцы праніклі ў
Ж.А.Коршун.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Gravität
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Hautevolee
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Möchtegern
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
настаўля́цьII (павучаць) beléhren
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
праму́драсць
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
аздараўле́нчы Gesúndungs-, Genésungs-, Héilungs-;
аздараўле́нчыя мерапрые́мствы Saníerungsmaßnahmen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
багадзе́льня, ‑і,
У дарэвалюцыйны час — прытулак для бяздомных, інвалідаў, непрацаздольных.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саймава́ць, ‑мую, ‑муеш, ‑муе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)