супако́іць, -ко́ю, -ко́іш, -ко́іць; -ко́ены;
1. каго-што.
2. што. Змякчыць, зрабіць менш інтэнсіўным, паменшыць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
супако́іць, -ко́ю, -ко́іш, -ко́іць; -ко́ены;
1. каго-што.
2. што. Змякчыць, зрабіць менш інтэнсіўным, паменшыць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сутыкну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты;
1. Пхаючы насустрач, ушчыльную наблізіць адно да аднаго.
2. з кім.
Сутыкнуць ілбамі — прымусіць уступіць у адкрытае сутыкненне.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
збалансава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе;
1. Аднавіць страчаную раўнавагу рухамі цела.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змятушы́ць, ‑тушу, ‑тушыш, ‑тушыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
развесялі́ць, ‑весялю, ‑вяселіш, ‑вяселіць; ‑вяселім, ‑вяселіце;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АРХІ́Т (ад
запаленне яечка. Адзначаецца ў чалавека і млекакормячых, часта спалучаецца з эпідыдымітамі. Неспецыфічныя архіты выклікаюцца бактэрыямі, вірусамі, часцей маюць другаснае паходжанне, спецыфічныя — узбуджальнікі туберкулёзу, бруцэлёзу, сіфілісу, актынамікозу. Ганарэйныя, трыхаманозныя, хламідыёзныя, мікаплазмавыя архіты перадаюцца палавым шляхам. Прычынай архіта могуць быць перакруты яечка і гідатыдаў, яго траўматычныя пашкоджанні. Пры вострых архітах павышаная балючасць пры хадзе, дотыку адзення, змена паходкі. Архіты могуць
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГА́ЛЫ (ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пагадзі́ць, ‑гаджу, ‑годзіш, ‑годзіць;
1.
2. Памірыць, прымірыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
справазда́чнасць, ‑і,
1. Рахункаводства паводле ўстаноўленай формы, якое вядзецца ўстановамі і прадпрыемствамі, што павінны даваць справаздачу аб сваіх дзеяннях.
2. Сукупнасць дакументаў, якія апраўдваюць расходы ўстановы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даве́сці¹, -вяду́, -вядзе́ш, -вядзе́; -вядзём, -ведзяце́, -вяду́ць; -вёў, -вяла́, -ло́; -вядзі́; -вёдзены;
1. каго (што) да чаго. Ведучы, даставіць да якога
2. што да чаго. Пракласці, правесці да якога
3. што да чаго. Займаючыся якой
4. каго-што да чаго.
5. што да каго-чаго. Абавязаць да выканання (задання, разнарадкі
6. што. Падагнаць, прыладзіць адно к аднаму.
Давесці да ведама (
Давесці да торбы (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)