е́менцы, -аў, адз. -нец, -нца, м.

Асноўнае насельніцтва Емена.

|| ж. е́менка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

|| прым. е́менскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

жда́нкі, -нак (разм.).

Тое, чаго чакаюць, на што спадзяюцца.

Жданкі паесці — не дачакаўшыся, страціць надзею на чый-н. прыход, прыезд і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

непраціўле́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.

Прыхільнік непраціўлення.

|| ж. непраціўле́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак (разм.).

|| прым. непраціўле́нскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

э́ліны, -аў, адз. э́лін, -а, м.

Назва старажытных грэкаў.

|| ж. э́лінка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.

|| прым. э́лінскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

валёнкі, нак; адз. валёнак, ‑нка, м.

Зімовы абутак, боты, зваленыя з шэрсці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вегетарыя́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн.нак; ж.

Жан. да вегетарыянец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

веліка́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн.нак; ж.

Жан. да велікан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двара́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн.нак; ж.

Жан. да дваранін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзіку́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн.нак; ж.

Жан. да дзікун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гараджа́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн.нак; ж.

Жан. да гараджанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)