мецэна́т

(ад лац. Maecenas, -atis = імя старажытнарымскага палітыка)

багаты апякун навук або мастацтваў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рамані́стыка

(ад раманіст​2)

сукупнасць навук, якія вывучаюць раманскія мовы, літаратуры, фальклор, культуру.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

саіска́нне, ‑я, н.

Імкненне атрымаць якое‑н. званне, прэмію і пад. за навуковую працу або за мастацкі твор. Саісканне вучонай ступені кандыдата філалагічных навук. Вылучэнне кнігі на саісканне прэміі ВЛКСМ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

к. г. н. (кандыдат гістарычных навук) Doktor der historischen Wissenschaften (Dr. hist.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

к. х. н. (кандыдат хімічных навук) Doktor der Chemie (≅ Dr. sc. nat.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

к. э. н. (кандыдат эканамічных навук) Doktor der Ökonomie (Dr. oec. publ)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

НАН Беларусі (Нацыянальная акадэмія навук Беларусі) Nationale Akademie der Wissenschafren von Belarus

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

біяло́гія, ‑і, ж.

Комплекс навук пра жыццё як асобую форму руху матэрыі, што гістарычна ўзнікла з нежывой прыроды. // чаго. Сукупнасць прыродных асаблівасцей жыцця і развіцця раслінных або жывёльных арганізмаў. Біялогія пшаніцы.

[Ад грэч. bíos — жыццё і logos — вучэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АМН, гл. Акадэмія медыцынскіх навук СССР

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Dr. rer. pol. = doctor rerum politicarum – доктар грамадска-палітычных навук

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)