вы́працаваць, -цую, -цуеш, -цуе; -цуй; -цаваны;
1. Зрабіць пэўную колькасць работы; вырабіць.
2. Стварыць, развіць, адпрацаваць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́працаваць, -цую, -цуеш, -цуе; -цуй; -цаваны;
1. Зрабіць пэўную колькасць работы; вырабіць.
2. Стварыць, развіць, адпрацаваць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
знаёмы, -ая, -ае.
1. каму. Такі, пра якога ведалі раней, вядомы.
2. з чым. Які зведаў, выпрабаваў што
3. Які знаходзіцца ў знаёмстве (у 1
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэ́ман, -а,
1. У антычнай міфалогіі:
2. У хрысціянскіх уяўленнях: злы дух, д’ябал.
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
харо́шы, -ая, -ае (
1. Прыгожы, прывабны.
2. Які вызначаецца станоўчымі якасцямі.
3.
4. Дастойны, прыстойны.
5. Дарагі, любы, мілы (у сяброўскім звароце).
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прафесіяна́л
(
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ге́ній
(
1) звышнатуральная істота ў рымскай міфалогіі, якая быццам ахоўвае чалавека на працягу ўсяго жыцця; пазней — наогул
2) чалавек, якому ўласціва найвышэйшая ступень творчай даравітасці, таленавітасці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ГЕТЫНА́КС,
слаісты пластык з паперы, прамочанай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«ЗАВІВА́ННЕ БАРАДЫ́»,
старадаўні земляробчы абрад у беларусаў і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НІКЕЛІ́Н,
мінерал класа арсенідаў, арсенід нікелю, NiAs. Мае 43,92% нікелю і 56,08% мыш’яку. Крышталізуецца ў гексаганальнай сінганіі. Утварае пераважна суцэльныя масы, украпіны, зрэдку ныркападобныя і дэндрытавыя агрэгаты, гексаганальныя таблітчастыя крышталі. Колер медна-чырвоны. Бляск металічны.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
*Пала́дак, поладок ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)