праду́маць сов.

1. проду́мать, обду́мать;

2. (нек-рое время) проду́мать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прако́рпацца и пракарпа́цца сов., разг. (провозиться какое-л. время) прокопа́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пракурэ́ць сов.

1. прокопти́ться;

2. (нек-рое время) прокопте́ть; продыми́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пралайда́чыць сов., разг.

1. провести́ беспу́тно вре́мя;

2. (растратить) промота́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праматля́ць сов. (нек-рое время) промота́ть; (руками, ногами — ещё) проболта́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

струбі́ць сов., разг.

1. (съесть) умя́ть, уплести́;

2. (время) ухло́пать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

продёргать сов.

1. с.-х. прарва́ць;

2. (дёргать какое-л. время) прату́заць, прашмо́ргаць, прато́ргаць;

3. (дёргать какое-л. время перья, сено, шерсть) праску́бці; см. дёргать​ 1, 2.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

промота́ться​I сов.

1. (болтаться, находиться в висячем положении некоторое время) прамата́цца, прамаха́цца, праматля́цца;

2. (провести время в беготне) прост. прамата́цца, прабе́гаць;

3. (послоняться) прост. прабадзя́цца, правалэ́ндацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

промота́ть​I сов.

1. (навивать, накручивать в течение какого-л. времени) прамата́ць;

2. (махать некоторое время) разг. прамата́ць, прамаха́ць;

3. (таскать, трепать некоторое время за волосы) прост. працяга́ць;

4. безл. (о качке), прост. прагайда́ць;

5. (изнурять, мучить какое-л. время) прост. праму́чыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БУЛГАКО́ЎСКІ (Дзмітрый Гаўрылавіч) (1845—1918?),

бел. этнограф, фалькларыст, краязнавец. Скончыў Мінскую духоўную семінарыю (1869). У 1902 адмовіўся ад духоўнага сану. Працаваў настаўнікам рус. і царк.-слав. моў у Ваўкавыску. Друкаваў артыкулы, фальклорна-этнагр. творы ў газетах «Новое время», «Санкт-Петербургские губернские ведомости», «Минские губернские ведомости» і інш. Аўтар прац «Беларускія песні. Валачобныя» (1868), «Практычны дапаможнік па наглядным засваенні рускага правапісу» (1873), «Гістарычны нарыс Ваўкавыска, павятовага горада Гродзенскай губерні» (1881) і інш. У 1890 выдаў фальклорна-этнагр. зборнік «Пінчукі», прысвечаны духоўнай культуры насельніцтва цэнтр. часткі Палесся (уключае песні, загадкі, прыказкі, прымаўкі, а таксама апісанні вераванняў, абрадаў і звычаяў). Аўтар рамана «Блізняты» (1903), аповесці «У баку ад жыцця» (1909; на аўтабіягр. матэрыяле).

А.​І.​Гурскі.

т. 3, с. 330

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)