аўтахто́нны
(гр. autochthon)
які ўзнік, зарадзіўся на месцы сучаснага знаходжання (напр. а-ыя арганізмы).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
галафо́бы
(ад гала- + -фоб)
водныя арганізмы, якія не вытрымліваюць павялічанай салёнасці асяроддзя (параўн. галафілы).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
нанапланкто́н
(ад гр. nanos = карлік + планктон)
самыя малыя (меншыя за 0,05 мм) арганізмы планктону.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
педабіяло́гія
(ад гр. pedon = грунт + біялогія)
раздзел глебазнаўства, які вывучае арганізмы, што насяляюць глебу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эктапаразі́ты
(ад экта- + паразіты)
арганізмы, якія паразітуюць на паверхні цела чалавека, жывёл або раслін.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Жыві́ць ’быць крыніцай дзейнасці’. Рус. живи́ть ’даваць жыццё, бодрасць’, укр. живи́ти ’забяспечваць жывыя арганізмы неабходнымі речывамі, падтрымліваць, натхняць’, польск. żywić ’забяспечваць арганізм’, ’адчуваць нешта’, уст. ’аставіць кагосьці пры жыцці’, в.-луж. žiwić ’карміць, харчаваць’, чэш. živiti ’карміць’, славац. živiť ’карміць, забяспечваць усім патрэбным’, славен. živíti ’харчаваць, утрымліваць’, серб.-харв. жи́вити ’жыць’. Ст.-слав. живити ’ажывіць’, ’пакінуць жывым’, ’жыць з чагосьці’. Ст.-рус. живити ’даваць жыццё’ (1096 г.); зажыўляць, гаіць (1585 г.); здабываць сродкі існавання (XI–XII стст.)’. Прасл. утварэнне дзеяслова ад прыметніка *živ‑ (гл. жывы) з суфіксам *‑i‑ti, першапачатковае значэнне ’рабіць жывым’, адкуль і ’харчаваць’, ’гаіць’, ’натхняць’ і г. д. Трэба адзначыць, што значэнні гэтыя прадстаўлены і ў гісторыі слова жыць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
крыябіёнты
(ад крыя- + біёнты)
арганізмы, якія жывуць на лёдзе або ў снезе (напр. снежная хламідаманада).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гіграбіёнты
(ад гігра- + біёнты)
арганізмы (пераважна вельмі дробныя), жыццё якіх звязана з капілярнай глебавай вадой.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гіграфо́бы
(ад гігра- + -фоб)
наземныя арганізмы, не прыстасаваныя да існавання ва ўмовах павышанай вільготнасці асяроддзя.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аргілафі́лы
(ад гр. argillos = гліна + -філ)
водныя арганізмы, якія жывуць галоўным чынам на гліністым грунце.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)