цыклапрапа́н
(ад цыкла- + прапан)
арганічнае злучэнне, вуглевадарод аліцыклічнага рада, газ; прымяняецца ў хірургіі як
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цыклапрапа́н
(ад цыкла- + прапан)
арганічнае злучэнне, вуглевадарод аліцыклічнага рада, газ; прымяняецца ў хірургіі як
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АСЦЫ́Т (
намнажэнне вадкасці ў брушной поласці. Прычынамі асцыту з’яўляюцца цыроз печані, застойная сардэчная недастатковасць, трамбоз або сцісканне ствала ці галін варотнай вены, а таксама
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
appellative
1) апіса́льнае імя́, назо́ў -ву m
2) агу́льнае імя́
2.Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
дру́жны éinig, éinträchtig, éinhellig; éinmütig (аднадушны), állgemein (
дру́жная рабо́та geméinsame Árbeit
дру́жны смех állgeméines Gelächter;
дру́жны адпо́р éinmütige Ábwehr
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АРЫКТАЦЭНО́З (ад грэчаскага oryktos выкапнёвы + koinos
сукупнасць акамянелых рэшткаў выкапнёвых арганізмаў у пэўнай мясцовасці. Уключае аўтахтонныя і алахтонныя арганізмы. У арыктацэнозе захоўваецца толькі невялікая частка былых біяцэнозаў. На тэрыторыі Беларусі найбольш вывучаны Арыктацэноз ардовікскіх, сілурыйскіх, дэвонскіх, мелавых, палеагенавых, неагенавых і антрапагенавых адкладаў. Даследуе арыктацэноз палеаэкалогія.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
асамбле́я
(
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
пул
(
1) адна з форм манаполій, пры якой прыбытак паступае ў
2) кааператыўная арганізацыя фермераў Канады, ЗША і Аўстраліі для збыту сельскагаспадарчай прадукцыі, асабліва пшаніцы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
канфака́льны
(ад
які мае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
табльдо́т
(
абедзенны стол з агульным меню ў гасцініцах, рэстаранах, пансіёнах, курортных сталовых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цэно́з
(
любое згуртаванне арганізмаў; адрозніваюць зоацэнозы, фітацэнозы, мікрабіяцэнозы і
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)