брынклі́вы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брынклі́вы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бытаві́зм, ‑у,
Празмернае захапленне апісаннем быту, яго дэталей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маро́ка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
матэма́тыка, ‑і,
Навука
•••
[Грэч. mathēmatikē, ад máthēma — навука, веды.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мужы́к, ‑а,
1.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
некампетэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае дастатковых ведаў у галіне чаго‑н.; недасведчаны ў чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няве́рнасць, ‑і,
1. Уласцівасць нявернага.
2. Здрада ў каханні, парушэнне сямейнай вернасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нядо́брыцца, ‑рыцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прася́кнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца;
Пранікнуцца, напоўніцца якім‑н. пачуццём, перакананнем, ідэяй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыётэ́хніка, ‑і,
1. Галіна тэхнікі, якая займаецца пытаннямі практычнага прымянення электрамагнітных ваганняў высокай частаты.
2. Навука
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)