вы́нятка, ‑і,
1. Невялікі ўрывак, выпіска з якога‑н. тэксту.
2. Выкінутая, прапушчаная частка тэксту; купюра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́нятка, ‑і,
1. Невялікі ўрывак, выпіска з якога‑н. тэксту.
2. Выкінутая, прапушчаная частка тэксту; купюра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абве́стка, ‑і,
Тое, што і аб’ява.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ду́манне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канфу́з, ‑у,
Няёмкае выпадковае здарэнне, якое выклікае збянтэжанасць, сорам; стан няёмкасці, збянтэжанасці, сораму.
[Ад лац. confusio — непарадак; збянтэжанасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карпара́цыя, ‑і,
Група асоб, аб’яднаных прафесіянальнымі, саслоўнымі і пад. інтарэсамі.
[Ад лац. corporatio — аб’яднанне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ку́ртка, ‑і,
Верхняя кароткая вопратка, якая зашпільваецца на гузікі ці на замок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ласка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тое, што і лашчыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надо́ечы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напа́дацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няя́сна,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)