зва́нне ср., в разн. знач. зва́ние;

з. заслу́жанага дзе́яча наву́кі — зва́ние заслу́женного де́ятеля нау́ки;

вае́ннае з. — вое́нное зва́ние;

духо́ўнае з. — духо́вное зва́ние;

◊ ні ~ння — ниско́лько, ни ка́пельки, ни кро́шки;

і ~ння не пакі́нуць — и ка́пли не оста́вить; и следа́ не оста́вить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зе́рне (род. зярня́ці, мн. зярня́ты, -ня́т) ср.

1. зерно́; (семя бобовых — ещё) боб м., бобо́к м.;

ячме́ннае з. — ячме́нное зерно́;

кака́вавыя зярня́ты — кака́овые бобы́;

2. (мелкая частица, крупинка) зерно́;

3. перен. зерно́; се́мя;

з. пра́ўды — зерно́ и́стины;

здаро́вае з. — здоро́вое зерно́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зма́званне ср.

1. в разн. знач. сма́зывание; (покрытие слоем чего-л. — ещё) сма́зка ж.;

з. машы́ны — сма́зывание (сма́зка) маши́ны;

з. ра́ны ёдам — сма́зывание (сма́зка) ра́ны йо́дом;

з. супярэ́чнасцей — сма́зывание противоре́чий;

2. (расходование) изма́зывание;

3. изма́зывание, па́чканье, мара́нье;

1-3 см. зма́зваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зве́рху, прысл.

1. У напрамку ўніз.

З. пасыпалася лісце.

Глядзець з. ўніз (таксама перан.: адносіцца да каго-н. з пагардай, высакамерна).

2. З боку вышэйстаячых органаў.

Дырэктыва з.

3. Па паверхні, у верхняй частцы чаго-н.

Тлушч плавае з.

Масла сапсавалася толькі з.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́разаны

1. (выдалены) áusgeschnitten; мед. тс. operíert;

2. (выраблены) geschnítzt (з дрэва); geméißelt (з каменя);

3. (зарэзаны, забіты) níedergemetzelt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

высяле́нне н. Áussied(e)lung f -, -en; Exmittíerung f -, -en (прымусовае – з кватэры); Áusweisung f -, -en (з населенага пункта)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

счыта́ць, счы́тваць

1. (прачытаць з чаго-н. von D) áblesen* vt;

2. (зверыць з арыгіналам) kollationíeren vt; áblesen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заадно́, прысл.

1. Сумесна, у згодзе з кім-н. (быць, дзейнічаць).

Я з. з сябрамі.

2. Адначасова з чым-н., мімаходам.

Захапі там з. і вядро ў хату.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зрок, -у, м.

Адно з пяці знешніх пачуццяў, органам якога з’яўляюцца вочы; здольнасць бачыць.

Добры з.

Сапсаваць з.

Страціць з.

|| прым. зро́кавы, -ая, -ае.

З. нерв.

Зрокавая памяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

клей / з крухмалу ці з мукі: клейстар

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)