intellect [ˈɪntəlekt] n.

1. інтэле́кт, ро́зум;

a person of superior intellect чалаве́к вялі́кага ро́зуму

2. разу́мны чалаве́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

велікаду́шны великоду́шный;

в. чалаве́к — великоду́шный челове́к;

~ная прапано́ва — великоду́шное предложе́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надзе́йны надёжный;

н. чалаве́к — надёжный челове́к;

~ная апо́ра — надёжная опо́ра

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

руха́вы подвижно́й, подви́жный, живо́й;

р. чалаве́к — подвижно́й (подви́жный, живо́й) челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недаве́рлівы недове́рчивый;

н. чалаве́к — недове́рчивый челове́к;

~вая но́тка — недове́рчивая но́тка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скро́мны скро́мный;

с. чалаве́к — скро́мный челове́к;

~ныя заслу́гі — скро́мные заслу́ги

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скры́тны скры́тный;

с. чалаве́к — скры́тный челове́к;

~нае жыццё — скры́тная жизнь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бязво́льны wíllenlos;

бязво́льны чалаве́к wíllenloser [schwácher] Mensch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

БО ЦЗЮІ́, Бо Лэцянь,

Бо Чанцін (772, прав. Шаньсі, Кітай — 846),

кітайскі паэт. Займаў высокія дзярж. пасады. Чл. імператарскай акадэміі «Ханьлінь». За крытыку прадажнасці чыноўнікаў і феад. парадкаў аддалены ад імператарскага двара. Напісаў каля 3 тыс. вершаў. Аўтар лірычных чатырохрадкоўяў, выкрывальніцкіх вершаў (цыклы «Цыньскія напевы», «Новыя народныя песні»), паэм «Песня пра бязмежную тугу», «Лютня», «Піпа». Адлюстроўваў светапогляд і жыццё танскага грамадства 8—9 ст., асэнсоўваў тэмы: чалавек і час, чалавек і прырода, чалавек і яго асяроддзе. Творам паэта ўласцівыя прастата мовы, жыццярадаснасць і чалавекалюбства.

Тв.:

Рус. пер. — Стихотворения. М., 1978.

т. 3, с. 224

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

зазна́йка, -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -йцы, Т -ай (-аю), ж., мн. -і, -на́ек (разм.).

Чалавек, які зазнаецца.

Гэта быў сур’ёзны чалавек, не з.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)