self-reliant

[,selfrɪˈlaɪənt]

adj.

самапэ́ўны, упэ́ўнены ў свае́ сі́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

invigorate

[ɪnˈvɪgəreɪt]

v.t.

дава́ць сі́лы, узмацня́ць; дадава́ць энэ́ргіі, падбадзёрваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dyne

[daɪn]

n. Phys.

ды́на f. (адзі́нка вымярэ́ньня сі́лы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Выпрага́цца ’высмажвацца, спальвацца; выбівацца з сіл’ (Нас.). Гл. пражыць. Сюды ж, магчыма, і вы́прагчыся ’здохнуць’ (Шатал.), г. зн. ’страціць апошнія сілы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сяля́ць ’есці’: сяляй, што паставілі (Бяльк.). Магчыма, фанетычны варыянт сіля́ць ’есці’ (гл.) або шматкратны дзеяслоў да сілі́ць ’падмацоўваць сілы ежай’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ру́хальны bewégend; tréibend, Trieb-;

ру́хальныя сі́лы Tríebkräfte pl, tréibende Kräfte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ве́рмахт м. гіст. (узброеныя сілы ў нацысцкай Германіі) Wéhrmacht f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

каласа́льны, ‑ая, ‑ае.

Незвычайна вялікі, велізарны. Каласальныя сродкі. Каласальныя сілы народа.

[Фр. colossal.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сакруша́льны, ‑ая, ‑ае.

Вялікай сілы, магутны, знішчальны. Сакрушальны адпор. Сакрушальны ўдар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áufwenden* vt тра́ціць (сілы, грошы);

Kräfte [Mühe] ~ прыкла́дваць намага́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)