stawiać

незак.

1. ставіць; расстаўляць;

stawiać na nogi — станавіць (падымаць) на ногі;

2. ставіць; будаваць;

stawiać dom — ставіць (будаваць) дом;

3. ставіць; выстаўляць; высоўваць; вылучаць;

stawiać kandydaturę — выстаўляць кандыдатуру;

stawiać świadków — выстаўляць сведкаў;

stawiać pierwsze kroki — рабіць першыя крокі;

nie stawiać przeszkod — не рабіць перашкод;

stawiać opór — супраціўляцца, аказваць супраціўленне;

stawiać na swoim — стаяць на сваім;

stawiać stopnie — ставіць адзнакі;

stawiać co pod znakiem zapytania — ставіць што пад сумненне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пасто́й м. вайск. Éinquartierung f -, -en, Quartíer n -s, -e;

ста́віць на пасто́й (éin)quartíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dahínstellen vt ста́віць куды́-н.; пакіда́ць нявы́рашаным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinnebeln vt вайск. ста́віць дымаву́ю засло́ну, задымля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

empórhelfen* vi памага́ць уста́ць, ста́віць на но́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kompromittíeren vt кампраметава́ць; ста́віць у няёмкае стано́вішча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verabsolutíeren vt абсалютызава́ць, ста́віць вышэ́й за ўсё

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verdútzen vt бянтэ́жыць, канфу́зіць, ста́віць у тупі́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

псеўдало́гія

(ад псеўда- + -логія)

хваравітая схільнасць да выдумак, стварэння фантастычных гісторый, у якіх суб’ект ставіць сябе ў цэнтр падзей.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

bracket​2 [ˈbrækɪt] v.

1. браць у ду́жкі

2. падво́дзіць пад адну́ катэго́рыю; ста́віць у адзі́н рад

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)