вегетарыя́нец, ‑нца, м.

Чалавек, які спажывае толькі раслінную і малочную ежу; прыхільнік вегетарыянства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліквіда́тар, ‑а, м.

1. Той, хто займаецца ліквідацыяй чаго‑н.

2. Прыхільнік ліквідатарства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэспубліка́нец, ‑нца, м.

1. Прыхільнік рэспублікі, рэспубліканскага ладу.

2. Член буржуазнай рэспубліканскай партыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рама́нтык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Прыхільнік і паслядоўнік рамантызму (у 1 і 2 знач.).

2. Чалавек, схільны да рамантызму (у 3 знач.).

3. Чалавек, прасякнуты рамантыкай, высокімі пачуццямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

poplecznik

м.

1. памагаты;

2. прыхільнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

adherent

м. кніжн. прыхільнік, паслядоўнік; паплечнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

apologist [əˈpɒlədʒɪst] n. апалаге́т, абаро́нца яко́й-н. ідэ́і/яко́га-н. вучэ́ння; прыхі́льнік (ідэі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pluralist​1 [ˈplʊərəlɪst] n.

1. плюралі́ст

2. прыхі́льнік тэо́рыі шматнацыяна́льнай або́ шматра́савай дзяржа́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

бесталко́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць бесталковага. [Пітолін:] — Я не прыхільнік прымаўкі: толк выйдзе, бесталковасць астанецца... Грамовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абструкцыяні́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Кніжн. Прыхільнік ці непасрэдны ўдзельнік абструкцыі. Абструкцыяністы ў сейме.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)