ашчаджа́ць

1. (запасіць) spáren vt;

2. (берагчы, ахоўваць) áufbewahren vt; schónen vt (сілы); spáren vt (час, працу)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hire​2 [ˈhaɪə] v.

1. браць напрака́т, зніма́ць, здыма́ць;

hire a bicycle/video браць на прака́т веласіпе́д/ві́дэа;

hire a room зніма́ць пако́й

2. найма́ць, браць на пра́цу;

hire a worker наня́ць рабо́чага

hire out [ˌhaɪərˈaʊt] phr. v. здава́ць унаём, дава́ць напрака́т;

hire oneself out to smb. найма́цца да каго́-н. на пра́цу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

муж, ‑а; мн. мужы, ‑оў; м.

1. Жанаты мужчына ў адносінах да сваёй жонкі. Харошы быў гарманіст Ігнась — муж Ірынкі, майстар на працу і на весялосць. Лынькоў.

2. Кніжн. Дзеяч у якой‑н. галіне. Муж навукі. Дзяржаўны муж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hold down

а) прытры́мваць, прыціска́ць; трыма́ць у падпара́дкаваньні; уціска́ць

б) утрыма́цца (на стано́вішчы), затрыма́ць (пра́цу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drudge

[drʌdʒ]

1.

n.

працаўні́к, які выко́нвае цяжку́ю, непрые́мную пра́цу

2.

v.i.

ця́жка працава́ць (як вол)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rozgrzebać

зак. разгрэбці; разрыць, раскапаць;

rozgrzebać robotę перан. пачаць працу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zaprzestać

зак. czego перастаць;

zaprzestać pracy — спыніць працу; перастаць працаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВА́НАГАС ((Vanagas) Аляксандрас) (12.8.1934, в. Буйвенай, Літва — 13.4.1995),

літоўскі мовазнавец. Д-р філал. н. (1984). З 1966 чл. Міжнар. камітэта анамастыкі. Распрацоўваючы праблемы літоўскай анамастыкі, шырока выкарыстоўваў бел. матэрыял: «Утварэнне гідронімаў Літоўскай ССР» (1970; Дзярж. прэмія Літвы 1974), «Этымалагічны слоўнік літоўскіх гідронімаў» і «Семантыка літоўскіх гідронімаў» (1981) і інш. Бел.-літоўскім сувязям прысвяціў працу «Літоўскія элементы ў беларускай анамастыцы» (1968, разам з М.В.Бірылам).

т. 3, с. 500

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ганара́р, ‑у, м.

Грашовая ўзнагарода, якая выплачваецца літаратарам, мастакам і інш. творчым работнікам за іх працу. Стась учора паведаміў, што для выдання газеты спецыяльных грошай няма, што супрацоўнікі газеты.. працуюць больш з-за ідэі, чым з-за ганарару. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

верну́ть сов., в разн. знач. вярну́ць;

верну́ть де́ньги вярну́ць гро́шы;

верну́ть убы́ток вярну́ць стра́ту;

верну́ть на рабо́ту вярну́ць на пра́цу;

верну́ть наза́д вярну́ць наза́д;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)