я́ шчурны‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да яшчуру, уласцівы яму. Яшчурная хвароба.
2. Паражоны, заражаны яшчурам. Яшчурная скаціна. Яшчурнае малако .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АБЛАКЦІРО́ ЎКА [ад лац. ab ад + lac (lactis) малако ],
спосаб прышчэплівання , пры якім 2 парасткі злучаюцца без аддзялення іх ад мацярынскіх раслін. Праводзіцца ў перыяд вегетацыі кустоў, лепш з мая да пачатку выспявання парасткаў. Пасля поўнага зрошчвання прышчэпак аддзяляецца ад мацярынскай расліны, застаючыся на прышчэпе. Адзін з асн. спосабаў размнажэння культ. сартоў у пладова-ягадных гадавальніках.
т. 1, с. 25
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Пастая́ лачка , пастаялка , лун. постоялка , карм. пастаяўка ’абрызглае малако ’ (Сержп. , Отчёт; паўн.- усх. , КЭС ; лун. , в.-дзв. , Шатал. ), ’салодкае малако ’ (Мядзв. , Касп. , Вешт. , Мат. Маг. , Мат. Гом. , Сл. Брэс. , Бяльк. ; смарг. , Сл. ПЗБ ), ’прэснае малако ’ (Грыг. , Нас. , Шн. 3; паўн.- усх. , Мане.), ’вяршкі, смятана’ (докш. , Янк. Мат. ; ветк. , Мат. Гом. ; Сл. ПЗБ ), іўеў. пастаялка ’свежая смятана’ (Сцяшк. Сл. ). Да пастаяць (гл.). Аб суфіксе ‑ал‑ка гл. Сцяцко, Афіс, наз., 51–52.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
mleko
mlek|o
н. малако ;
kwaśne ~o — сыракваша; кіслае малако ; кісляк;
~o w proszku — сухое малако ;
~o skondensowane — згушчанае малако ;
wyssać z ~iem matki — увассаць з малаком маці;
brak tylko ptasiego ~a — толькі птушынага малака не хапае;
mieć ~o pod nosem — малако на губах не абсохла
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
мача́ ць tá uchen vt é intauchen vt ú nken vt é intunken vt í ppen vt напр. хлебу малако )
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ква́ шаны , ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад квасіць.
2. у знач. прым. Атрыманы ў выніку квашання; кіслы. Квашанае малако . Квашаная капуста.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абры́ згнуць , ‑гне; пр. абрызг, ‑ла; зак.
Пачаць кіснуць (пра малако ). [Пакупніца:] — Што ж гэта вы падвялі нас з малаком? — Абрызгла? — спалохалася Вера. Пальчэўскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
састо́ ены , ‑ая, ‑ае.
Які пасля стаяння даў асадак. Састоены раствор. // Састоенае малако .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
недаква́ шаны , ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад недаквасіць.
2. у знач. прым. Атрыманы ў выніку недастатковай закваскі. Недаквашаная аўчына. Недаквашанае малако .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zsiadły
кіслы;
~е mleko — кіслае малако ; сыракваша
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)