электро́нна-я́дзерны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
электро́нна-я́дзерны |
электро́нна-я́дзерная |
электро́нна-я́дзернае |
электро́нна-я́дзерныя |
| Р. |
электро́нна-я́дзернага |
электро́нна-я́дзернай
электро́нна-я́дзернае |
электро́нна-я́дзернага |
электро́нна-я́дзерных |
| Д. |
электро́нна-я́дзернаму |
электро́нна-я́дзернай |
электро́нна-я́дзернаму |
электро́нна-я́дзерным |
| В. |
электро́нна-я́дзерны (неадуш.)
электро́нна-я́дзернага (адуш.) |
электро́нна-я́дзерную |
электро́нна-я́дзернае |
электро́нна-я́дзерныя (неадуш.)
электро́нна-я́дзерных (адуш.) |
| Т. |
электро́нна-я́дзерным |
электро́нна-я́дзернай
электро́нна-я́дзернаю |
электро́нна-я́дзерным |
электро́нна-я́дзернымі |
| М. |
электро́нна-я́дзерным |
электро́нна-я́дзернай |
электро́нна-я́дзерным |
электро́нна-я́дзерных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
я́дзершчык, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).
Спецыяліст па ядзернай фізіцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
то́рый, -ю, м.
Хімічны радыеактыўны элемент, які выкарыстоўваецца ў ядзернай энергетыцы як сыравіна для атрымання ядзернага паліва.
|| прым. то́рыевы, -ая, -ае і то́рысты, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Дагавор аб забароне размяшчэння на дне мораў і акіянаў і ў яго нетрах ядзернай зброі і іншых відаў зброі масавага знішчэння 1971 9/69
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
non-proliferation [ˌnɒnprəˌlɪfəˈreɪʃən] n. нераспаўсю́джанне я́дзернай збро́і
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
магнето́н, ‑а, м.
Спец. Адзінка вымярэння магнітнага моманту, прынятая ў атамнай і ядзернай фізіцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
test ban [ˈtestbæn] n. пагадне́нне аб забаро́не выпрабава́ння я́дзернай збро́і
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
то́рый, ‑ю, м.
Хімічны элемент, радыеактыўны метал, які з’яўляецца сыравінай для прамысловага атрымання ядзернай энергіі.
[Ад імені Тора, бога грому ў скандынаўскай міфалогіі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неразмеще́ние неразмяшчэ́нне, -ння ср.;
неразмеще́ние я́дерного ору́жия неразмяшчэ́нне я́дзернай збро́і.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лі́тый, ‑ю, м.
Хімічны элемент, мяккі, вельмі лёгкі шчолачны метал серабрыста-белага колеру, які выкарыстоўваецца пераважна ў ядзернай энергетыцы.
[Ад грэч. lithios — каменны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)