штэ́кер

(ням. Stecker)

металічны кантактны стрыжань, які служыць аднаполюснай вілкай штэпсельнага (гл. штэпсель) злучэння.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

stöpseln vt

1) затыка́ць (коркам)

2) устаўля́ць штэ́псель

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stécker m -s, - эл. тэх. штэ́кер, штэ́псель, штэ́псельная ві́лка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stöpsel m -s, -

1) ко́рак, заты́чка

2) штэ́псель; жарт. карапу́з

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

штэ́кер

(ням. Stecker)

металічны кантактны стрыжань, які служыць аднаполюснай вілкай штэпсельнага (гл. штэпсель) злучэння.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

electric [ɪˈlektrɪk] adj.

1. электры́чны;

an electric bill раху́нак за электры́чнасць;

an electric current электры́чны ток;

an electric plug электры́чны штэ́псель;

an electric socket электры́чная разе́тка

2. наэлектрызава́ны;

The atmosphere in the hall was electric. Атмасфера ў зале была наэлектрызавана.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)