заслужаны работнік фізічнай культуры і спорту Рэспублікі Беларусь

т. 18, кн. 1, с. 389

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

фізі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фізі́чны фізі́чная фізі́чнае фізі́чныя
Р. фізі́чнага фізі́чнай
фізі́чнае
фізі́чнага фізі́чных
Д. фізі́чнаму фізі́чнай фізі́чнаму фізі́чным
В. фізі́чны (неадуш.)
фізі́чнага (адуш.)
фізі́чную фізі́чнае фізі́чныя (неадуш.)
фізі́чных (адуш.)
Т. фізі́чным фізі́чнай
фізі́чнаю
фізі́чным фізі́чнымі
М. фізі́чным фізі́чнай фізі́чным фізі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ЗАСЛУ́ЖАНЫ РАБО́ТНІК ФІЗІ́ЧНАЙ КУЛЬТУ́РЫ І СПО́РТУ РЭСПУ́БЛІКІ БЕЛАРУ́СЬ,

ганаровае званне, якое прысвойваецца арганізатарам фізкультурнага руху, вучоным, работнікам калектываў фіз. культуры, фізкультурных арг-цый, навуч. устаноў, н.-д. ін-таў, якія працуюць у галіне фіз. выхавання і спорту 15 і больш гадоў, за заслугі ў развіцці фіз. культуры і спорту, у арганізацыйна-метадычнай, вучэбна-трэніровачнай, выхаваўчай, інж.-тэхн., навук.-пед. і гасп. дзейнасці, удасканаленні сістэмы фіз. выхавання насельніцтва, масавага спорту, спорту вышэйшых дасягненняў. Уведзена законам ад 13.4.1995, прысвойваецца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь. З 1967 існавала званне засл. дзеяч фіз. культуры БССР, якое прысвойвалася Прэзідыумам Вярх. Савета БССР.

Заслужаныя работнікі фізічнай культуры і спорту Рэспублікі Беларусь

1968. І.​Я.​Будзько, М.​І.​Васільеў, В.​Дз.​Дзмітрыеў, І.​В.​Жыткоў, П.​А.​Злотнікаў, А.​І.​Кавалеўскі, Р.​Р.​Карпаў, К.​А.​Кулінковіч, К.​П.​Нікіткоў, С.​М.​Салавей.

1969. А.​В.​Мядзведзь.

1971. Г.​М.​Бокун, Л.​П.​Бокун, К.​Дз.​Вараўка, Р.​С.​Ваткін, А.​А.​Губанаў, Р.​І.​Клім, Р.​І.​Кныш, М.​П.​Крываносаў, В.​І.​Лівенцаў, А.​У.​Ніканчыкаў, М.​Б.​Паўлючэнкаў, Т.​Р.​Рэнель, В.​М.​Фефелаў.

1972. П.​В.​Грыгор’еў.

1973. З.​Ф.​Бальшакова, К.​В.​Ганестаў, Б.​З.​Зыкаў, М.​Л.​Іткіна.

1976. У.​Б.​Гурны, П.​Я.​Зубрылін, У.​Р.​Кузаўлёў, С.​І.​Цімчанка.

1979. Э.​У.​Асіеўскі, У.​І.​Барсук, А.​Дз.​Бялова, Л.​С.​Варановіч, Я.​І.​Жавялёў, Б.​А.​Кузьмінскі, П.​У.​Піляк, М.​І.​Русіноўскі, В.​П.​Сазановіч, Дз.​І.​Сізоў, В.​П.​Угрумаў, У.​Е.​Уласаў.

1980. Я.​К.​Анкуда, М.​С.​Бялянка, Л.​З.​Галяціна, А.​І.​Паўлаў, Т.​Дз.​Самусенка.

1981. С.​П.​Мірановіч.

1983. С.​Л.​Партноў, А.​А.​Раманькоў, В.​А.​Сакалоў.

1984. В.​У.​Арлоўскі. В.​В.​Маклакоў.

1987. В.​М.​Кісялёў, Г.​Б.​Рабіль, В.​Ф.​Рыжанкоў.

1988. І.​А.​Коршунаў, Г.​Л.​Крыленка, С.​Л.​Макаранка.

1991. Л.​Р.​Гейштар.

1992. І.​П.​Гуцько, А.​М.​Курловіч, У.​М.​Рыжанкоў, М.​В.​Шапялевіч, С.​С.​Шынкар.

1993. Б.​А.​Грынь.

1994. І.​М.​Жалязоўскі.

1995. М.​М.​Аўсянік, М.​М.​Калацей.

1996. Дз.​М.​Развянкоў. 1997. Т.​Л.​Бурло.

т. 6, с. 568

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

радыяцы́йна-фізі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. радыяцы́йна-фізі́чны радыяцы́йна-фізі́чная радыяцы́йна-фізі́чнае радыяцы́йна-фізі́чныя
Р. радыяцы́йна-фізі́чнага радыяцы́йна-фізі́чнай
радыяцы́йна-фізі́чнае
радыяцы́йна-фізі́чнага радыяцы́йна-фізі́чных
Д. радыяцы́йна-фізі́чнаму радыяцы́йна-фізі́чнай радыяцы́йна-фізі́чнаму радыяцы́йна-фізі́чным
В. радыяцы́йна-фізі́чны радыяцы́йна-фізі́чную радыяцы́йна-фізі́чнае радыяцы́йна-фізі́чныя
Т. радыяцы́йна-фізі́чным радыяцы́йна-фізі́чнай
радыяцы́йна-фізі́чнаю
радыяцы́йна-фізі́чным радыяцы́йна-фізі́чнымі
М. радыяцы́йна-фізі́чным радыяцы́йна-фізі́чнай радыяцы́йна-фізі́чным радыяцы́йна-фізі́чных

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хі́міка-фізі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хі́міка-фізі́чны хі́міка-фізі́чная хі́міка-фізі́чнае хі́міка-фізі́чныя
Р. хі́міка-фізі́чнага хі́міка-фізі́чнай
хі́міка-фізі́чнае
хі́міка-фізі́чнага хі́міка-фізі́чных
Д. хі́міка-фізі́чнаму хі́міка-фізі́чнай хі́міка-фізі́чнаму хі́міка-фізі́чным
В. хі́міка-фізі́чны (неадуш.)
хі́міка-фізі́чнага (адуш.)
хі́міка-фізі́чную хі́міка-фізі́чнае хі́міка-фізі́чныя (неадуш.)
хі́міка-фізі́чных (адуш.)
Т. хі́міка-фізі́чным хі́міка-фізі́чнай
хі́міка-фізі́чнаю
хі́міка-фізі́чным хі́міка-фізі́чнымі
М. хі́міка-фізі́чным хі́міка-фізі́чнай хі́міка-фізі́чным хі́міка-фізі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

інжыне́рна-фізі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інжыне́рна-фізі́чны інжыне́рна-фізі́чная інжыне́рна-фізі́чнае інжыне́рна-фізі́чныя
Р. інжыне́рна-фізі́чнага інжыне́рна-фізі́чнай
інжыне́рна-фізі́чнае
інжыне́рна-фізі́чнага інжыне́рна-фізі́чных
Д. інжыне́рна-фізі́чнаму інжыне́рна-фізі́чнай інжыне́рна-фізі́чнаму інжыне́рна-фізі́чным
В. інжыне́рна-фізі́чны (неадуш.)
інжыне́рна-фізі́чнага (адуш.)
інжыне́рна-фізі́чную інжыне́рна-фізі́чнае інжыне́рна-фізі́чныя (неадуш.)
інжыне́рна-фізі́чных (адуш.)
Т. інжыне́рна-фізі́чным інжыне́рна-фізі́чнай
інжыне́рна-фізі́чнаю
інжыне́рна-фізі́чным інжыне́рна-фізі́чнымі
М. інжыне́рна-фізі́чным інжыне́рна-фізі́чнай інжыне́рна-фізі́чным інжыне́рна-фізі́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́дзерна-фізі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́дзерна-фізі́чны я́дзерна-фізі́чная я́дзерна-фізі́чнае я́дзерна-фізі́чныя
Р. я́дзерна-фізі́чнага я́дзерна-фізі́чнай
я́дзерна-фізі́чнае
я́дзерна-фізі́чнага я́дзерна-фізі́чных
Д. я́дзерна-фізі́чнаму я́дзерна-фізі́чнай я́дзерна-фізі́чнаму я́дзерна-фізі́чным
В. я́дзерна-фізі́чны (неадуш.)
я́дзерна-фізі́чнага (адуш.)
я́дзерна-фізі́чную я́дзерна-фізі́чнае я́дзерна-фізі́чныя (неадуш.)
я́дзерна-фізі́чных (адуш.)
Т. я́дзерна-фізі́чным я́дзерна-фізі́чнай
я́дзерна-фізі́чнаю
я́дзерна-фізі́чным я́дзерна-фізі́чнымі
М. я́дзерна-фізі́чным я́дзерна-фізі́чнай я́дзерна-фізі́чным я́дзерна-фізі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

духо́ўнасць, -і, ж.

Духоўная, маральная сутнасць чалавека (супрацьлегласць яго фізічнай, цялеснай сутнасці).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

арагра́фія, -і, ж.

Раздзел фізічнай геаграфіі, які вывучае рэльеф зямной паверхні.

|| прым. араграфі́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ды́на, -ы, мн. -ы, дын, ж.

У механіцы: адзінка вымярэння сілы ў абсалютнай фізічнай сістэме адзінак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)