франкава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. франкаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

франкі́раваць сов. и несов., см. франкава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

frankować

незак. франкаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

франкава́цца несов., страд., спец. франки́роваться; см. франкава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

франкава́нне ср., спец. франки́рование, франкиро́вка ж.; см. франкава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

франкіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. франкаваць.

2. Плата за перавозку і дастаўку паштовых адпраўленняў, грузаў, унесеная наперад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)