перапусці́ць
1. перепусти́ть;
2. перетопи́ть, перепусти́ть;
3. (што, чаго) поступи́ться (чем),
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перапусці́ць
1. перепусти́ть;
2. перетопи́ть, перепусти́ть;
3. (што, чаго) поступи́ться (чем),
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пода́ться
1.
дверь подала́сь дзве́ры падалі́ся;
пода́ться в сто́рону пада́цца ў бок;
пода́ться в го́род пада́цца ў го́рад;
2.
3.
он о́чень пода́лся ён ве́льмі асу́нуўся (змарне́ў);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уступа́ть
1. (кого, что, кому, чему) уступа́ць;
2. (поддаваться) паддава́цца (каму, чаму);
3. (кому, чему в чём) уступа́ць; саступа́ць; пераступа́ць;
никому́ не уступа́ть в зна́ниях ніко́му не ўступа́ць у ве́дах;
4. (продавать)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адмо́віцца (ад чаго)
1. отказа́ться; отре́чься; (
2. (от родных, знакомых и т.п.) отказа́ться, отре́чься;
3. (от слов, обещаний) отказа́ться, отре́чься, отпере́ться;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
змяні́цца
1. (стать иным) измени́ться, преобрази́ться, перемени́ться;
2. (
3.
4.
◊ з. з тва́ру — измени́ться в лице́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
копе́йка капе́йка, -кі
◊
копе́йка в копе́йку капе́йка ў капе́йку;
без копе́йки без капе́йкі, без гро́ша;
в копе́йку стать (обойти́сь, вскочи́ть, влете́ть
до после́дней копе́йки израсхо́довать да апо́шняй капе́йкі зрасхо́даваць;
дрожа́ть (трясти́сь) над ка́ждой копе́йкой дрыжа́ць (калаці́цца, трэ́сціся) над ко́жнай капе́йкай;
за копе́йку
как одну́ копе́йку (заплати́ть, вы́ложить
ни копе́йки ні (ані́) капе́йкі;
ни на копе́йку (нет) ні на капе́йку (ні на грош) (няма́);
поги́бнуть (пропа́сть
с копе́йками з капе́йкамі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ме́сто
1.
ме́сто заключе́ния ме́сца зняво́лення;
де́тское ме́сто
ме́сто о́бщего по́льзования ме́сца агу́льнага карыста́ння;
населённое ме́сто
2. (должность) ме́сца, -ца
3. (местность) мясці́на, -ны
◊
на ме́сте преступле́ния на ме́сцы злачы́нства;
не к ме́сту недарэ́чы (не да ме́сца);
к ме́сту дарэ́чы;
о́бщее ме́сто агу́льнае ме́сца (разважа́нне);
больно́е ме́сто сла́бае (балю́чае, хво́рае) ме́сца;
ни с ме́ста ні з ме́сца;
име́ть ме́сто мець ме́сца;
у́зкое ме́сто ву́зкае ме́сца;
с ме́ста на ме́сто з ме́сца на ме́сца;
глаза́ на мо́кром ме́сте во́чы на мо́крым ме́сцы;
ме́ста (себе́) не находи́ть ме́сца (сабе́) не знахо́дзіць;
се́рдце (душа́) не на ме́сте (у кого) сэ́рца (душа́) не на ме́сцы (у каго);
знать своё ме́сто ве́даць сваё ме́сца;
с ме́ста в карье́р з ме́сца ў кар’е́р;
нет ме́ста, не должно́ быть ме́ста (чему) няма́ ме́сца, не паві́нна быць ме́сца (чаму).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)