аўтажы́р, ‑а,
[Фр. autogyre ад грэч. autos — сам і gyros — круглы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўтажы́р, ‑а,
[Фр. autogyre ад грэч. autos — сам і gyros — круглы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
antiquated
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дапато́пны, -ая, -ае (
1. Вельмі даўні, які нібыта існаваў да міфічнага біблейскага патопу.
2. Старамодны,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ВЕВЯРЫ́ЦА,
старажытнаруская плацежная адзінка. Назва ад вавёрчынай шкуркі, што з’яўлялася таварам-грашамі. У 10—11
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
састарэ́лы, -ая, -ае.
1. Які стаў стары.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пудлінгава́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
przedawniony
пратэрмінаваны;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przestarzały
састарэлы,
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
outdated
outdated methods устарэ́лыя ме́тады
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
архаі́чны, ‑ая, ‑ае.
Старажытны, старадаўні.
[Грэч. archaios — старажытны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)