реши́ть сов.
1. (задачу, уравнение) рашы́ць;
2. (принять решение) вы́рашыць;
я реши́л оста́ться я вы́рашыў заста́цца;
3. уст. (закончить, довести до конца) ко́нчыць, ско́нчыць;
4. (убить) прост. ско́нчыць;
◊
реши́ть чью́-л. судьбу́ вы́рашыць чый-не́будзь лёс; забі́ць, загубі́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рашы́ць сов.
1. в разн. знач. реши́ть;
ён рашы́ў рыхтава́цца да паступле́ння ў інстыту́т — он реши́л гото́виться к поступле́нию в институ́т;
р. ураўне́нне — реши́ть уравне́ние;
праўле́нне калга́са ~ла пача́ць будаўні́цтва электраста́нцыі — правле́ние колхо́за реши́ло нача́ть строи́тельство электроста́нции;
2. (растратить, расходовать) спусти́ть; ликвиди́ровать;
р. маёнтак — спусти́ть име́ние;
◊ р. жыцця́ — лиши́ть жи́зни
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
неопределённый
1. (неустановленный) нявы́значаны; неакрэ́слены; (сомнительный, уклончивый) няпэ́ўны; (неясный) невыра́зны;
отложи́ть на неопределённое вре́мя адкла́сці на нявы́значаны (няпэ́ўны) час;
неопределённое положе́ние невыра́знае (няпэ́ўнае) стано́вішча;
неопределённый отве́т невыра́зны (няпэ́ўны) адка́з;
2. мат. неазнача́льны;
неопределённое уравне́ние неазнача́льнае ўраўне́нне;
3. грам. няпэ́ўны, неазнача́льны;
неопределённая фо́рма глаго́ла неазнача́льная фо́рма дзеясло́ва, інфініты́ў;
неопределённый арти́кль няпэ́ўны арты́кль;
неопределённое местоиме́ние няпэ́ўны займе́ннік.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)