поглоща́ться

1. паглына́цца; (вбираться, впитываться) убіра́цца; (впиваться) упіва́цца; (всасываться) усмо́ктвацца;

2. страд. паглына́цца; з’яда́цца; пажыра́цца; убіра́цца; упіва́цца; усмо́ктвацца; адыма́цца, адбіра́цца; см. поглоща́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

джа́ліць, -лю, -ліш, -ліць; незак., каго-што.

1. Раніць, упівацца джалам, кусаць (пра насякомых, змей).

Пчолы джаляць.

2. перан. Раніць крыўднымі словамі, колкімі заўвагамі.

Крытычныя выказванні джалілі яго, выводзілі з раўнавагі.

|| зак. уджа́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены.

Уджаліла змяя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

upijać się

незак. упівацца, напівацца, співацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

upajać się

незак.

1. упівацца;

2. захапляцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wbijać się

незак. улазіць, упівацца (у што)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wlewać się

незак.

1. улівацца

2. разм. напівацца; упівацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

впива́ться​I несов.

1. упіва́цца, прысмо́ктвацца; (глазами) утаро́плівацца;

2. (врезаться) ураза́цца, уяда́цца; (втыкаться) утыка́цца, убіва́цца, ула́зіць;

3. страд. убіра́цца; усмо́ктвацца; уця́гвацца; см. впива́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

erquícken

1. vt

1) асвяжа́ць

2) це́шыць, дава́ць асало́ду

2. ~, sich

1) асвяжа́цца; падсілкава́цца

2) прыно́сіць [дава́ць] асало́ду; упіва́цца чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

джа́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак., каго-што і без дап.

1. Раніць, упівацца джалам (у 1, 2 знач.). На кожным кроку джаляць камары. В. Вольскі. // Калоць, раніць (пра што‑н. вострае, калючае). Ды тут басанож у спякоту Не пройдзе хлапчук каля плоту: Гадзюкамі джаляць Абрыўкі калючага дроту. Маляўка.

2. перан. Шкодзіць злосна, спадцішка. Тут толькі ўявіў сабе [Міхась], што перад ім паўзучы гад, што смяротна джаліць з укрыцця пад маскай аднадумца. Машара. // Глыбока хваляваць, трывожыць (пра пачуцці). Горкая самотнасць джаліла мяне, і такое ж горкае шкадаванне напаўняла маё сэрца. Марціновіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

éinbeißen*

1. vi (A) куса́ць (што-н.); надку́сваць (што-н.)

2. ~, sich (in A) угрыза́цца (у што-н.), упіва́цца (у што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)