Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
упако́ўка, ‑і, ДМ ‑коўцы, ж.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл.упакоўваць — упакаваць; вынік такога дзеяння. Упакоўка рэчаў у чамаданы. Упакоўка гатовых вырабаў.
2.Рмн.‑ковак. Матэрыял, у які што‑н. упакавана; тара. Упакоўка з цэлафану. Кардонная ўпакоўка. □ На ўпакоўцы — белай шурпатай паперы — красавалася слова «Казбек».М. Ткачоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
verpáckenvtупако́ўваць, пакава́ць;
◊
du bist áber hart verpáckt!разм. але́ ж і няке́млівы [тупы́] ты!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)