Падды́мка ’снежны занос’ (Касп.). Значэнне дэфінавана недакладна, параўн. кантэкст: узьнялася паддымка; слова хутчэй азначае ’мяцеліца, замець’. Суфіксальны дэрыват ад *паддымаць ’уздымаць’. Гл. уздымаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

heighten [ˈhaɪtn] v. узніма́ць; узніма́цца; уздыма́ць; уздыма́цца; узмацня́ць; узмацня́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пу́чыць, ‑чыць; незак., што.

Раздуваць, уздымаць. Вецер пучыць брызент. □ Не будзе ежа будучыні пучыць так жываты людзям, як гэта самая капуста. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hináufschrauben vt уздыма́ць, уздува́ць, узвыша́ць (цэны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

eyebrow [ˈaɪbraʊ] n. брыво́;

raise one’s eyebrows уздыма́ць бро́вы (ад здзіўлення або незадавальнення)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Абдыма́ць, абдым пры рус. обнимать і ўкр. обіймати узніклі на аснове паралелізму форм тыпу ўзнімаць/уздымаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

uplift​2 [ˌʌpˈlɪft] v. падніма́ць, узніма́ць, уздыма́ць (настрой);

The news uplifted his spirits. Навіна ўзняла яго настрой.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вы́дымка ’дрыгва, зыбкае месца’ (Яшк., кобр.). Ад *выдымаць (гл. уздымаць). У семантычных адносінах параўн. польск. wezdma < wzdąc, wzdymać ’нізкае, балоцістае, зарослае травой месца, дзе вада падымае, уздымае дзярніну’ (Нітшэ, 70).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

áufwirbeln

1. vt узніма́ць, уздыма́ць

2. vi (s) закружы́цца ві́храм; уздыма́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

цалі́нны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да цаліны. Цалінная зямля. Цалінны край. □ А на Алтай цалінныя пласты Уздымаць і засяваць паехала ўжо моладзь. Панчанка.

2. перан. Некрануты даследаваннем, нявывучаны. Цётка адкрывала новыя тэмы, асвойвала цалінны жыццёвы матэрыял, абжывала нязведаныя сферы эстэтычнага. Ярош.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)