bell metal

сплаў, ужыва́ны для выліва́ньня звано́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ramponíert a

1) мо́цна пашко́джаны

2) ужыва́ны;

~e Prestíge [-ʒə] падмо́чаная рэпута́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

се́канд-хэнд

(англ. secondhand, ад second = другі + hand = рука)

1) ужываны, стары, паношаны (прадмет, кніга, рэч);

2) з другіх рук (інфармацыя, звесткі і г.д.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

conversational

[,kɑ:nvərˈseɪʃənəl]

adj.

1) размо́ўны, гутарко́вы, ужыва́ны ў штодзённай гу́тарцы

2) гаваркі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

used

adj.

1) [ju:zd] ня но́вы, ужыва́ны, стары́, но́шаны (пра абу́так, во́пратку)

a used car — ужыва́ны аўтамабі́ль

2) [ju:st] прызвыча́ены

You’ll soon get used to it — Вы ху́тка прызвыча́іцеся да гэ́тага

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

second-hand​2 [ˌsekəndˈhænd] adj., adv.

1. ужыва́ны (пра рэчы); a second-hand shop/bookshop кра́ма ўжыва́ных рэ́чаў/букіністы́чная кра́ма

2. з другі́х рук (пра інфармацыю);

get news second-hand атры́мліваць наві́ны з другі́х рук

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

second-hand

[,sekəndˈhænd]

adj.

1) неарыгіна́льны; з другі́х рук

2) няно́вы, пано́шаны, ужыва́ны

a second-hand store — кра́ма ужыва́ных рэ́чаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

icteric

[ɪkˈterɪk]

1.

n.

1) сро́дак ад жаўту́хі

2) чалаве́к хво́ры на жаўту́ху

2.

adj.

1) жаўту́шны

2) ужыва́ны для лячэ́ньня жаўту́хі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

поде́ржанный

1. прич. патрыма́ны;

2. прил. патрыма́ны; (бывший в употреблении) ужыва́ны; (поношенный) но́шаны; (старый) стары́;

магази́н поде́ржанных веще́й магазі́н ужыва́ных (стары́х) рэ́чаў;

поде́ржанное пальто́ пано́шанае паліто́;

поде́ржанная кни́га патрыма́ная (ужыва́ная) кні́га.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

pebble

[ˈpebəl]

1.

n.

1) Geol. га́лька f.

2) ка́мень -я m.

3) го́рны крышта́ль (ужыва́ны ча́сам для акуля́раў)

2.

v.t.

брукава́ць або́ выклада́ць ка́менем; пасыпа́ць га́лькай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)