употреби́тельный ужыва́льны; ужы́тны;

быть употреби́тельным (ча́ста) ужыва́цца;

э́то сло́во о́чень употреби́тельно гэ́та сло́ва ве́льмі ча́ста ўжыва́ецца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

употребля́емый

1. прич. які́ (што) скарысто́ўваецца, які́ (што) выкарысто́ўваецца; які́ (што) ужыва́ецца; які́ (што) тра́ціцца; см. употребля́ть;

2. прил. ужыва́льны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

geläufig

1. a ужыва́льны, прывы́чны

2. adv бе́гла, свабо́дна, лёгка (размаўляць на якой-н. мове)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gebräuchlich a ужыва́льны; прыня́ты, звыча́йны;

bei uns ist es so ~ у нас так заве́дзена [прыня́та];

wénig ~ ма́ла ўжыва́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

üblich

1. a звыча́йны, ужыва́льны;

so ist es ~ так заве́дзена, так прыня́та

2. adv звыча́йна;

wie ~ як звыча́йна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gángbar a

1) прахо́дны

2) хадавы́, хо́дкі, ужыва́льны;

die Münze ist nicht mehr ~ мане́та знята з абарачэ́ння;

ein ~es Theáterstück папуля́рная п’е́са

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)