убіра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. убіраць — убраць і убірацца — убрацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўбіра́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Убрацца — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обряди́ться прыбра́цца, мног. папрыбіра́цца, убра́цца, мног. паўбіра́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разубра́ться прыбра́цца, убра́цца; (вырядиться) вы́страіцца; (разодеться) разадзе́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́рядиться вы́страіцца, прыбра́цца, мног. папрыбіра́цца, убра́цца, мног. паўбіра́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паадзява́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Адзецца, убрацца — пра ўсіх, многіх. Паадзяваліся мужчыны на працу. Паадзяваліся дзяўчаты ва ўсё святочнае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

przybrać się

зак. убрацца, прыбрацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

укра́ситься упрыго́жыцца; убра́цца; мног. паўбіра́цца, прыбра́цца, мног. папрыбіра́цца; аздо́біцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прычапу́рыцца, прычапуры́цца, прычыпуры́цца, прычапурэ́тыся ’адзецца па-святочнаму, убрацца, прыбрацца’ (Растарг.; в.-дзв., Шатал.; Жд., Мат. Гом., Мат. Маг.). Гл. чапурыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wystroić się

зак. прыбрацца, убрацца; выстраіцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)