трахе́я

(гр. tracheia)

дыхальнае горла ў чалавека і пазваночных жывёл, размешчанае паміж гартанню і бронхамі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

трахе́й

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трахе́й трахе́і
Р. трахе́я трахе́яў
Д. трахе́ю трахе́ям
В. трахе́й трахе́і
Т. трахе́ем трахе́ямі
М. трахе́і трахе́ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трахеі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трахея. Трахеічны размер у антычным вершаскладанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

windpipe [ˈwɪndpaɪp] n. anat. ды́хальнае го́рла, трахе́я

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trachea [trəˈki:ə] n. anat. (pl. tracheas or tracheae) трахе́я, ды́хальнае го́рла

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

windpipe

[ˈwɪndpaɪp]

n.

ды́хальнае го́рла, трахе́я f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Дыхальнае горла, гл. Трахея

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

tchawka

ж. трахея (у членістаногіх)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tchawica

ж. анат. трахея; дыхальнае горла

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

трахеі́т

(ад трахея)

запаленне слізістай абалонкі трахеі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)