танцплоща́дка (танцева́льная площа́дка) танцпляцо́ўка, -кі ж. (танцава́льная пляцо́ўка).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

танцза́л м. (танцева́льный зал) танцза́ла, -лы ж. (танцава́льная за́ла).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

танцава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. танцава́льны танцава́льная танцава́льнае танцава́льныя
Р. танцава́льнага танцава́льнай
танцава́льнае		 танцава́льнага танцава́льных
Д. танцава́льнаму танцава́льнай танцава́льнаму танцава́льным
В. танцава́льны (неадуш.)
танцава́льнага (адуш.)		 танцава́льную танцава́льнае танцава́льныя (неадуш.)
танцава́льных (адуш.)
Т. танцава́льным танцава́льнай
танцава́льнаю		 танцава́льным танцава́льнымі
М. танцава́льным танцава́льнай танцава́льным танцава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ПРЫКЛАДНА́Я МУ́ЗЫКА, функцыянальная музыка,

разнавіднасць муз. культуры, якая выконвае акрэсленыя жыццёвыя, практычныя, не ўласна маст. функцыі. У стараж. культурах музыка суправаджала грамадз. і культавыя абрады і рытуалы, працоўныя і быт. працэсы. Адзін з яе стараж. відаў — сігнальная музыка (пастухоўскія, паляўнічыя, апавяшчальныя і інш. сігналы). У еўрап. традыц. культуры адбылася дыферэнцыяцыя П.м. на вытв., цырыманіяльную, ваен. і інш. З 19 ст. ў гар. культуры дамінавалі забаўляльныя жанры, звязаныя з масавай муз. культурай (салонная, танцавальная музыка, шлягер, «жорсткі» раманс і інш.). Сучасная П.м. шматлікая і разнастайная; забаўляльная танцавальная музыка, сігнальная музыка (пазыўныя радыё- і тэлестанцый, прывітальныя сігналы нар. свят і міжнар. цырыманіялу, спарт. і інш.), асобныя віды музыкі ў драм. тэатры і кінамузыка.

А.​А.​Карпілава.

т. 13, с. 68

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПА (франц. pas літар. крок),

танцавальная форма: 1) асобны выразны рух, які выконваецца адпаведна правілам класічнага танца; 2) танец у балеце; 3) шматчасткавая форма класічнага балета, у т. л. гран па, па-дэ-дэ, па-дэ-труа, па д’аксьён.

т. 11, с. 460

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

techno [ˈteknəʊ] n. mus. тэ́хна (электронная танцавальная музыка з рознымі гукавымі эфектамі і з пульсуючым рытмам)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

танцава́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да танца (танцаў). Танцавальнае мастацтва. □ З рэпрадуктара лілася вясёлая танцавальная музыка. Шыцік. Хор праспяваў .. некалькі народных песень, а потым танцавалі «Лявоніху», «Крыжачок». Большасць было танцавальных нумароў. Сабаленка. // Прызначаны для танцаў. Разгалісты платан купчастым голлем прыкрываў усю танцавальную пляцоўку. Хомчанка.

2. Які мае адносіны да танцора (танцораў), звязаны з навучаннем танцораў. Танцавальная група. Танцавальны ансамбль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Tánzmusik f -, -en танцава́льная му́зыка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

да́нсінг-хол

(англ. dancing hall)

танцавальная зала.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

да́нсінг-хол

(англ. dancing hall)

танцавальная зала.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)