дэканта́цыя
(фр. décantation, ад decanter = зліваць, сцэджваць)
зліванне вадкасці з асадку пасля адстойвання або цэнтрыфугавання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ábzapfen
vt сцэ́джваць, адцэ́джваць
j-n ~ — разм. выманта́чваць гро́шы ў каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ста́чыць ‘задавальняць’ (Ласт.), ‘быць дастатковым’ (ТС), ста́ча ‘дастатак’ (Сл. рэг. лекс.). Рус. зах., паўд. ста́чить ‘хапаць, быць дастатковым’, польск. starczyć (з XV ст.), ст.-польск. staczyć, чэш. stačit, славац. stačiť ‘тс’. Паўн.-прасл. *statъčiti ‘быць дастатковым’ утворана ад прасл. *statъkъ ‘статак’ (Брукнер, 514; Фасмер, 3, 749; Голуб-Копечны, 348; Борысь, 575).
Стачы́ць ‘сцэджваць, зліваць рэшткі’, сто́чваць ‘тс’ (Нас.). Гл. тачыць 3 ‘ліць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
drain
[dreɪn]
1.
v.t.
1) адця́гваць; сцэ́джваць, выця́гваць; вычэ́рпваць
2) асу́шваць
3) выпіва́ць да дна
2.
v.i.
1) сьцяка́ць
2) высыха́ць
3.
n.
1) асуша́льны кана́л або́ труба́; вадасьцёк, дрэна́ж -у́ m.
2) Med. дрэна́жная тру́бка
3) вычарпа́ньне сі́лаў
•
- down the drain
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ábziehen
*
1.
vt
1) сця́гваць, здыма́ць (вопратку, абутак)
2) здзіра́ць (скуру)
3) вылі́чваць
éine Súmme ~ — вы́лічыць су́му
4) сцэ́джваць; зліва́ць, разліва́ць у бутэ́лькі
5) палігр. адціска́ць
6) адця́гваць
die Áufmerksamkeit ~ — адця́гваць ува́гу
6) адве́сці
die Trúppen ~ — адве́сці во́йскі
2.
vi (s) адыхо́дзіць, ісці́; ад’язджа́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)