су́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. су́ма су́мы
Р. су́мы су́м
Д. су́ме су́мам
В. су́му су́мы
Т. су́май
су́маю		 су́мамі
М. су́ме су́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сума́хавыя, ‑ых.

Сямейства двухдольных раслін, да якога адносяцца фісташка, манга, сумах ​1 і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ма́нка

(іт. manco)

недаважванне тавару, недастача ў касавых сумах у выніку памылкі ў запісах або праліку касіра.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)