спод (род. спо́ду) м.
1. низ;
2. (внутренняя сторона одежды) изна́нка ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тенево́й в разн. знач. ценявы́;
тенева́я сторона́ зда́ния ценявы́ бок буды́нка;
тенева́я кра́ска ценява́я фа́рба;
◊
тенева́я сторона́ ценявы́ бок;
тенево́й кабине́т ценявы́ кабіне́т;
тенева́я эконо́мика ценява́я экано́міка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́варат, -ту м.
1. (оборотная сторона) изна́нка ж.;
2. мед. вы́ворот;
3. см. вы́варацень
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
старо́нка ж.
1. прям., перен. страни́ца;
на ~ках кні́гі — на страни́цах кни́ги;
~кі гісто́рыі — страни́цы исто́рии;
2. уменьш.-ласк. (местность, страна) сторона́, край м., сторо́нка;
ро́дная с. — родна́я сторона́ (сторо́нка), родно́й край
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хі́бны
1. отрица́тельный;
х. бок спра́вы — отрица́тельная сторона́ де́ла;
2. оши́бочный;
х. крок — оши́бочный шаг
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
загребно́й спорт., мор.
1. прил. / загребны́е вёсла кармавы́я вёслы;
загребна́я сторона́ ле́вы бо́к;
2. сущ. кармавы́ вясля́р.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подсо́лнечный
1. падсо́нечны; (солнечный) со́нечны;
подсо́лнечная сторона́ со́нечны бок;
2. (от подсо́лнечник) слане́чнікавы;
подсо́лнечное ма́сло (слане́чнікавы) але́й;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заці́шак, -шку м.
1. зати́шье ср., зати́шек прост.; подве́тренная сторона́; заве́трие ср., разг.;
2. перен. укро́мное ме́сто
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ль — часціца ў словах: хтоль, штоль, якіль ’хто-небудзь і г. д.’ (Янк. 3.), як і рус. ‑ль з’яўляюцца другаснай формай з прасл. ‑li (укр. ‑ли). Паводле Зубатага (Studie, 2, 52–54), яна спачатку была часціцай настрою (параўн. рус. ты река ли моя, реченька або сторона ли моя, сторонушка), пасля з яе развіліся ўзмацняльная і абмежавальная функцыі, пазней альтэрнатыўная, якая выражалася ў пытанні. Больш падрабязна гл. ESSJ SG (2, 409–413).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПА́ВІЧ (Міларад) (н. 15.10.1929, Бялград),
сербскі пісьменнік, гісторык л-ры. Акад. Сербскай АН і мастацтваў (з 1989). Д-р філал. н. (1966). Скончыў Бялградскі ун-т (1957). Ў 1967—89 праф. Нові-Садскага і Бялградскага ун-таў. Пачынаў як паэт (зб-кі «Палімпсесты», 1967; «Месяцаў камень», 1971), потым выступіў як празаік-навеліст з нетрадыц. тэматыкай (кнігі апавяд. «Коні святога Марка», 1976; «Душы купаюцца апошні раз», 1982; аўтабіягр. кн. «Шкляны смоўж», 1998). Сусв. вядомасць прынёс неардынарны па змесце і форме раман «Хазарскі слоўнік» (1984). Аўтар «Невялікага начнога рамана» (1981), іранічнага рамана-прытчы «Пейзаж, напісаны чаем» (1988), гіст.-парадыйнага «Унутраны бок ветру» (1991), літ.-знаўчых даследаванняў, у т. л. «Гісторыя сербскай літаратуры перыяду барока, XVII і XVIII ст.» (1970), «Моўная памяць і паэтычная форма: Агляды» (1976), «Нараджэнне новай сербскай літаратуры» (1983), «Гісторыя, саслоўе і стыль» (1985) і інш. На бел. мову асобныя вершы П. пераклаў І.Чарота.
Тв.:
Бел. пер. — у кн.: Сербская паэзія. Мн., 1989;
Рус. пер. — Пароль. Тайная вечеря // Набросок сценария со счастливым концом. М., 1984;
Сны недолгой ночи: (Хиландарская повесть) // Современная югославская повесть, 80-е гг. М., 1989;
Шляпа из рыбьей чешуи // Иностр. лит. 1997. № 1;
Последняя любовь в Константинополс // Там жа. № 7;
Хазарский словарь: Роман-лексикон в 100 000 слов: Мужская версия. СПб., 1999;
Внутренняя сторона ветра: Роман о Геро и Леандре. СПб., 1999.
І.А.Чарота.
т. 11, с. 470
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)