Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
жара́ гарачыня́, -ні́ж.; (зной)спёка, -кі ж., спяко́та, -ты ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Жара́ ’спёка’, ’гарачка’ (ТСБМ). Рус.жара́ ’спёка’, укр.жара́ ’тс’, ’гарачка’, славац.žiara ’зарыва, гарачыня’, серб.-харв.жа̀ра ’спёка’, славен.žara ’сып’. Варыянт ж. р. ад таго ж кораня, што жар (гл.). Не выключана, што значэнне ’гарачка’ ўзнікла на базе значэння ’сып’, вядомага шэрагу моў. Гл. жа́ры.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прыпёкII (спёка):
сядзе́ць на прыпёку in der (prállen) Sónne sítzen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
spiekota
ж. спякота, спёка, гарачыня
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)