слі́зісты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слі́зісты слі́зістая слі́зістае слі́зістыя
Р. слі́зістага слі́зістай
слі́зістае		 слі́зістага слі́зістых
Д. слі́зістаму слі́зістай слі́зістаму слі́зістым
В. слі́зісты (неадуш.)
слі́зістага (адуш.)		 слі́зістую слі́зістае слі́зістыя (неадуш.)
слі́зістых (адуш.)
Т. слі́зістым слі́зістай
слі́зістаю		 слі́зістым слі́зістымі
М. слі́зістым слі́зістай слі́зістым слі́зістых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Schléimhaut f -, -häute слі́зістая абало́нка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вадзяніста-слізісты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вадзяніста-слізісты вадзяніста-слізістая вадзяніста-слізістае вадзяніста-слізістыя
Р. вадзяніста-слізістага вадзяніста-слізістай
вадзяніста-слізістае		 вадзяніста-слізістага вадзяніста-слізістых
Д. вадзяніста-слізістаму вадзяніста-слізістай вадзяніста-слізістаму вадзяніста-слізістым
В. вадзяніста-слізісты
вадзяніста-слізістага		 вадзяніста-слізістую вадзяніста-слізістае вадзяніста-слізістыя
Т. вадзяніста-слізістым вадзяніста-слізістай
вадзяніста-слізістаю		 вадзяніста-слізістым вадзяніста-слізістымі
М. вадзяніста-слізістым вадзяніста-слізістай вадзяніста-слізістым вадзяніста-слізістых

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

слі́зісты спец. Schleim -; schléimig;

слі́зістая абало́нка анат. Schléimhaut f -, -häute

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абало́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

1. Покрыва ў выглядзе шкарлупіны, скуркі (у пладах), верхні слой чаго-н., покрыўная тканка.

А. зерня.

А. арэха.

2. перан. Форма вонкавага выяўлення якога-н. унутранага зместу.

○

Радужная а. Слізістая а.

|| прым. абало́нкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Паслён ’травяністая або кустовая расліна сямейства паслёнавых, Solanum nigrum L.’ (ТСБМ). Укр. пасли́н, пасле́н, пасло́н, пасьлі́н, песли́на, рус. паслён. Паводле Фасмера (3, 212), першапачатковай формай была па‑сльнъ або паслѣнъ (< pa‑ і slina ’сліна’) — ’слізістая расліна’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

КНІ́ЖКА ў анатоміі,

трэці аддзел шматкамернага страўніка жвачных жывёл (адсутнічае ў аляньковых і вярблюдаў). Злучае сетку з сычугом. Унутры К. слізістая абалонка ўтварае падоўжаныя рухомыя складкі — лісточкі, падобныя да лістоў кнігі (адсюль назва). У К. корм, паўторна праглынуты пасля жвачкі, канчаткова пераціраецца паміж лісточкамі, ператвараецца ў кашку і паступае ў сычуг.

т. 8, с. 362

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

śluzowy

śluzow|y

слізісты;

błona ~a — слізістая абалонка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кан’юнкты́ва

(лац. coniunctivus = злучальны)

слізістая абалонка вока, якая пакрывае ўнутраную паверхню павек і пярэднюю частку вочнага яблыка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

РУБЕ́Ц,

пачатковы аддзел 4-камернага страўніка жвачных жывёл. Размешчаны ў левай палавіне брушной поласці. Аб’ём Р. — да 80% ад аб’ёму страўніка. Сценкі складаюцца з 3 абалонак: серознай (вонкавай), мышачнай (сярэдняй) і слізістай (унутранай). Слізістая абалонка падзелена на кішэні, у якіх затрымліваецца харч. маса. У Р. расл. кармы перамешваюцца, расшчапляюцца пад уздзеяннем бактэрый і прасцейшых, усмоктваюцца лятучыя кіслоты. Пасля апрацоўкі ў Р. харч. маса зноў адрыгваецца ў ротавую поласць ці трапляе. ў сетку.

т. 13, с. 421

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)