Разм.Памянш.-ласк.даскакун (у 1 знач.). Канёк-скакунок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаву́хі, ‑ая, ‑ае.
З адным вухам. Набегаўшыся ўволю, .. [дзедаў] скакун з’явіўся назад, з’явіўся аднавухі, з абкарнаным хвастом..Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Arab1[ˈærəb]n.
1. ара́б; ара́бка
2. ара́бскі скаку́н
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Spríngerm -s, -
1) скаку́н; скакуне́ц
2) шахм. конь
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wyścigowiec
м.
1. гоншчык;
2.скакун, рысак
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
jumper[ˈdʒʌmpə]n.
1.BrE джэ́мпер, сві́тар
2.AmE сарафа́н (які надзяваюць на блузку)
3.sportскаку́н
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
racer[ˈreɪsə]n.
1. го́ншчык
2. скакавы́ конь, скаку́н
3. го́начнае су́дна; го́начная я́хта
4. го́начны аўтамабі́ль
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АЛЬХО́ВІКАЎ (Мікалай Леанідавіч) (7.9.1922, г. Таганрог — 8.6.1987),
рус. артыст цырка. Нар.арт.СССР (1980). У цырку з 1929. Выступаў пад псеўд. Ніка. У 1950—53 вучыўся на вакальным аддз. Маскоўскай кансерваторыі. Скакун на падкідных дошках, эквілібрыст на пераходнай лесвіцы, жакей, конны акрабат. Стваральнік і ўдзельнік конна-акрабатычнага атракцыёна «Руская тройка» (1971).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВЯ́ЗАЎ (Анатоль Міхайлавіч) (24.4.1910, г. Гомель — 5.8.1986),
артыст цырка. Засл.арт. Беларусі (1964). У цырку з 1927, артыст Саюздзяржцырка. Акрабат, скакун, дывановы клоун у масцы Чарлі Чапліна. Вынаходнік і асн. выканаўца арыгінальнага гімнастычнага нумара — паветранага палёту без сеткі з амартызатарам, у якім спалучалася майстэрства гімнаста і коміка. Здымаўся ў фільмах «Два-Бульдзі-два», «Цырк», «Дзяўчынка на шары».