жыціе́, -я́, мн. -і́, -цій, н. (кніжн.).

Жыццеапісанне святога.

Жыціі святых.

|| прым. жыці́йны, -ая, -ае.

Жыційная літаратура.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пратэ́са, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Атрыбут царкоўных шэсцяў у выглядзе палотнішча, прымацаванага да дрэўка з вобразам Хрыста, святых; харугва.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мо́шчы, -аў.

Высахлыя астанкі святых людзей хрысціянскай царквы, якія шануюцца і лічацца цудатворнымі.

◊

Жывыя мошчы — пра вельмі худога, знясіленага чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пало́мнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Багамолец, які вандруе па святых мясцінах.

|| ж. пало́мніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. пало́мніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

жыціе́, ‑я, н.

Кніжн. Жыццеапісанне святога. Жыція святых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хару́гва, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

1. У старажытнасці: баявы вайсковы сцяг.

2. Замацаванае на доўгім дрэўку палотнішча з вобразамі святых, якое носяць у час рэлігійных шэсцяў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

sainthood [ˈseɪnthʊd] n.

1. свя́тасць

2. relig. сонм святы́х

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sanctum sanctorum [ˌsæŋktəmsæŋkˈtɔ:rəm] n. relig. свята́я святы́х; запаве́тнае ме́сца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

блажэ́нны, ‑ая, ‑ае.

Дзівакаваты, юродзівы (пра некаторых святых). Блажэнны Аўгусцін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сінакса́р, ‑а, м.

У старажытнай царкоўнай літаратуры — збор жыцій святых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)